Toy Dolls - Absurd-Ditties (1993)

Nog geen bericht bij dit geweldig leuke album? Daar komt dus verandering in. Dit album begint meteen met een geweldig intro waar je gelijk zin in hebt. Het is wel grappige muziek, maar de muzikanten beheersen hun instrument heel goed. Dit hoor je vooral op Toccata in DM. En het zijn ijzersterke nummers met ook leuke tussenstukjes er door. Een hoogtepunt is ook Drooling Banjos, echt geweldig! Ik zit te twijfelen tussen 4 en 4,5 sterren, ik begin voorzichtig met 4 sterren.

Tsjah ik vind dit niet eens heel vervelend, bij momenten best gezellig zelfs, maar die zanger he. Soort Kermit the frog ofzo..Erg Engelse Punk, maar iets vrolijker. Ach, kan hier wel naar luisteren, maar ben zeker geen fan. Cijfer? lastig, nou vooruit dan.

Niet 'A Far Out Disc'*, niet 'Idle Gossip' en zelfs niet hun debuut 'Dig That Groove, Baby', maar dit album is het beste album van Olga en zijn Toy Dolls. Zeker net zo grappig en met aanstekelijke melodieën als die (nog) oudere platen, maar met een stevigere, puntigere productie, waardoor de muziek en de gitaarsound nog meer knallen. Zelfs na dik dertig jaar zijn 'Ernie Had a Hernia', 'My Wife's a Psychopath', 'Caught Up The Reeperbahn!', hun versies van 'Duelling Banjos' ('Drooling...) en 'Toccata In Dm' en natuurlijk dé moshpitbloedbad 'Sod The Neighbours' ge-wel-di-ge Toy Dollskræckerts. Daarom des te vreemder dat ze op 'Drooling Banjos' na al deze nummers nooit (meer) live spelen. Juist het enige nummer dat ik iets minder vind, 'Alec's Gone', staat ook nog regelmatig op hun setlist.

* = al staan op dit album wel mijn favoriete nummers van de Toy Dolls, alleen is dat album wat minder consistent.