Hier kun je totaal bij wegdromen; een Poolse natie die nooit heeft bestaan behalve in de gedachten van 's lands romantici en nationalisten. Maar Mazowsze is niet alleen sprookjesachtig. De zogenaamde traditionele muziek op deze plaat is bedacht; er waren geen dorpspleinen waar deze liederen werden gezongen, al helemaal niet in deze vorm. Het is dus niet voor niets dat deze muziek midden in de communistische tijd is geproduceerd en gewoon werd geaccepteerd door het post-Stalinistisch regime. Mazowszes muziek is uiteindelijk handig te gebruiken voor de nationale propaganda van die tijd, toen het platteland en zijn mensen als "puur", "onschuldig" en hyper-romantisch werd tentoongesteld. Tegelijkertijd kan deze muziek ook worden gezien als een voorhoede van wat er te gebeuren stond in het latere democratische Polen. Mazowsze is precies het soort nationalisme dat door de huidige regering wordt gepresenteerd: een puur, onschuldig Polen dat nooit heeft bestaan, en waarvan zijn origine (hoe pijnlijk ook voor het huidige rechtse regime) diep in de communistische geschiedenis van het land geworteld is. De politiek even buiten beschouwing - dit blijft, nationalistisch of niet, pro-communistisch of niet, proto-fascistisch of niet, een staaltje neo-folkloristische muziek die de kracht van de Romantiek benadrukt: deze muziek betovert, ze is de waarheid nabij.