Alex Ebert - I Vs I (2020)

Een goede reclamecampagne met een sterke ondersteunende track levert met regelmaat ook een hitsucces op voor de uitvoerende artiest. Het pakkende deuntje is herkenbaar genoeg, en blijft wel hangen. Toch gaat er bij de naam Edward Sharpe and the Magnetic Zeros niet snel een belletje rinkelen.

Home weet iedereen wel te plaatsen, maar waar deze de oorsprong heeft, blijft een lastiger gegeven. De melodie heeft een plek verworven in ons collectieve geheugen, en ikzelf ben verbaasd dat het alweer ruim acht jaar geleden is, dat deze geïntroduceerd werd. Het folky Edward Sharpe and the Magnetic Zeros komt voort uit de explosieve powerrock van Ima Robot. Orpheo McCord en Alex Ebert besluiten om die manische energie op een zijspoor te zetten, en zich te richten op het meer evenwichtige vervolg.

Gelukkig blijf je in de vocalen van Alex Ebert dat licht gestoorde psychedelische randje door horen. Na in een grijs verleden onder de naam Alexander een meer sixties bubblegum getinte popplaat en een spannende retroseventies soundtrack voor All Is Lost uitgebracht te hebben, komt de uit Los Angeles afkomstige duizendpoot nu met een gloednieuw album, die hij voor het gemak onder zijn eigen naam laat verschijnen.

Geef een doorgeflipte neohippie een vintage synthesizer met een overschot aan effectenmogelijkheden, en je komt aardig in de buurt van I Vs I. Kitscherige kerstbaldeuntjes worden afgewisseld door met kopstem gezongen soulfunk, retro glitterdisco en kinderlijke hiphopgekte. Verbaal gezien vallen zijn beperkingen sterk op, al is het ook wel passend op de plaat. Hoe meer er vanuit de kern van een kale popsong gewerkt wordt, hoe beter het tot uiting komt.

Het catchy Stronger heeft alles in zich om grootschalig publiekelijk omarmd te worden. Een oorwurm met een eenvoudig refreintje, vorm gegeven door een open muzikaal raamwerk. Kwaliteiten die hij ook weet te gebruiken in het droog door funkende Fluid en de swingbeat van Her Love. Al komen die vooral vanwege de pure geïmproviseerde saxofoonpartijen prima tot hun recht. De zomerse dub in Press Play heeft iets strijdlustigs in zich, waarmee hij op relaxte wijze I Vs I uitluidt.

Al fluitend, stuntelend en rappend werkt hij zich door het overige songmateriaal heen, al gaat het hem zeker niet gemakkelijk af. Alex Ebert bewandelt hierdoor een lastige weg omgeven door hindernissen. Het is hem zeker gelukt om zich te onderscheiden van andere artiesten, maar moet daar nog de juiste balans in vinden.

De eigenzinnigheid werkt nog niet in zijn voordeel. De onnavolgbare uitspattingen verdoezelen net te vaak het talent van Alex Ebert. Hij functioneert in een onduidelijke schemerwereld waarvan hij alleen de passende sleutel blijkt te bezitten. I Vs I bezit dat speelse van een blije puppy, met gebrek aan discipline. Dat moet nog bijgebracht worden. Apport!

Alex Ebert - I Vs I | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com