Mark Kozelek with Ben Boye and Jim White - Mark Kozelek with Ben Boye and Jim White 2 (2020)

Wat ingetogener en melancholischer dan de eerste plaat van de drie mannen. Hier slaat wat minder snel aan, maar hij nodigt uit tot verder luisteren.

Mooie plaat wel - rustgevend en meanderend. Heeft dezelfde trage slependheid als de afgelopen paar Sun Kil Moon platen, maar waar die soms storend of zeurderig zijn, heeft deze plaat iets meditatiefs.

7 nummers Mark Kozelek van 78 minuten in totaal zou vrijwel iedereen anno 2020 moeten afschrikken, maar wie het inmiddels nog wil proberen kan hier denk ik ook wel wat mee. Het is de ambient onder de singersongwriters.

Het recept is inmiddels bekend en door de stortvloed van dit soort platen van hem de laatste jaren geef ik na track 1 een paar minuten te hebben gehoord op. Veel succes gewenst voor de doorzetters en liefhebbers.

Het is - hoe gek het ook is - eigenlijk een hele goede plaat. Een nieuw genre, ergens tussen spoken word en popmuziek in. Contemplatief en meditatief - een grote maar nergens grootse of groteske beschouwing op het alledaagse. Sluit in die zin perfect aan bij de (evengoed mooie) hoes.