Serge Fiori - Seul Ensemble (2019)

Serge Fiori is niet meer onder ons. Op 24 juni overleed deze muzikant op 73 jarige leeftijd. Ik kwam daar op een wat aparte wijze achter. Begin juli liep ik 2 weken een gedeelte van 'compostella' en bij een gite/hut kwam in contact met een Canadese wandelaarster uit Quebec. En al na 5 minuten ging het over juist die Franstalige muziek uit dat gedeelte van Canada en noemde ik direct Harmonium. Ze vertelde toen dat Serge Fiori, één van de voormannen van deze groep was overleden en dat dit voor Quebec en omgeving zeer was ingeslagen. Een nationale uitvaart en veel aandacht voor de betekenis van Serge Fiori voor Franstalig Canada. Bij zijn uitvaart zong zelfs Celine Dion (zelf ook ziek) via online verbinding een nummer 'Un musicien parmi tant d'autres (nummer van het eerste album van Harmonium)
Maar ook nu is Harmonium nog zeer populair onder niet alleen oude hippies. Hier een bericht uit de metalscene van Canada : Het getuigt van Serge Fiori's diepe muzikale invloed dat Voivod, een van de meest baanbrekende progressieve metalbands die ook uit Quebec kwam, zo geraakt werd door zijn baanbrekende band Harmonium uit de jaren 70 dat ze hopen in 2027 een reeks symfonische shows te geven als eerbetoon. Een idee waar al lang over werd nagedacht voordat de zanger en songwriter op 24 juni overleed.
"Serge Fiori is een symbool van onze muzikale cultuur in Quebec. Hij was echt authentiek en trouw aan zijn principes. Hij bracht veel licht in mijn leven", vertelt Voivod-bassist Dominic "Rocky" Laroche aan de Canadian Songwriters Hall of Fame. "Ik was 16 toen ik 'L'Heptade' op vinyl ontdekte bij mijn ouders. Die dag was ik compleet veranderd. Ik vroeg mijn moeder om een 12-snarige gitaar. Daarna heb ik een lange tijd bijna al hun nummers ingeleerd en uitgevoerd, omdat ik ze gewoon geweldig vond, maar ook omdat het mijn ziel een goed gevoel gaf. Het was een soort meditatie."

Harmonium, folk/prog band uit de jaren 70 maakte drie albums (+ nog een live album) die bijzonder veel hebben betekend voor de jeugd uit die jaren, maar ook daarna nog. Eerste album 'Harmonium (1974), daarna 'Une Cinquieme Saison'(1975) , en tenslotte dubbel album 'L'heptade' (1976). Het werden iconische albums. 'Une Cinquieme Saison" staat op nr 36 van de Rolling Stones beste prog/rock albums aller tijden. Maar de bekendheid stopte niet bij de Canadese grens. Zeker in Frankrijk was de groep ook razend populair, maar ook in Engelstalige landen. Belangrijk hierbij was Serge Fiori, belangrijk voor veel teksten, poëtisch, gevoelig die de jongeren raakten, mede door zijn hoge stem, het werd het handelsmerk.
Na 'L'heptade' leek de groep te stoppen en maakte Serge Fiori met Richard Seguin in 1978 een album 'Deux cents nuits à l'heure', een album dat heel veel van Harmonium had. Harmonium kwam nog een keer terug in 1980 voor een concert reeks om 'L'heptade' inegraal live spelen. In 1984 maakte Serge Fiori een soloalbum (Fiori) en toen trok hij zich 18 jaren terug om te studeren en andere dingen te doen. In 2014 verraste hij een ieder om opnieuw een soloalbum uit te geven (Serge Fiori). Intussen was Harmoniom legendarisch geworden, een tribute album dat gemaakt werd kon Fiori niet bekoren, hij vond dat teveel songs geweld aan werd gedaan.

Vandaar dat hij zelf dit album heeft opgezet , nummers van Harmonium, van Fiori/Seguin opnieuw opnemen. Dit had ook te maken dat Cirque Eloize (vergelijkbaar met Cirque Du Soleil) een uitvoering wilde geven met enkel muziek van Harmonium en Fiori.
Dus dit album heeft tracks van de drie Harmonium albums, maar ook van het album van Fiori/Seguin en nog een Harmonium nummer dat altijd live gespeeld werd , maar niet op plaat is verschenen. Van het tweede en derde album van Harmonium staan praktisch alle nummers op deze plaat.
Wel zijn de uitvoeringen anders dan de originele nummers. Begeleiding door drie jonge muzikanten, strijkers, koperspelers en een koortje. Bewerkingen zijn altijd een bron voor discussie. Wat misschien zeker niet altijd goed zal vallen dat een aantal lange nummers, die vaak gezien worden als de beste, soms ingekort zijn. De plaat start met 'Vert' , dat was de opener van 'Une Cinquieme saison". De uitvoering is erg mooi, een wat stevigere drumsectie en het nummers is wat korter en daardoor puntiger. Daarna komt 'comme un fou' , een prachtig nummer van 'l'heptade', mist de oorspronkelijke orkestrale opening, maar het nummer zelf is wat minder pompeus op deze wijze. Uit deze nummers blijkt wel dat op de stem van Serge Fiori geen enkel smetje is gekomen. Hij haalt nog alle (hoge) nummers. Ik kan natuurlijk alle nummers zo behandelen, maar dat zal maar een enkele lezer/fan aanspreken en/of begrijpen.
Elk nummer wordt zo krachtig, meesterlijk en prachtig gebracht dat ik alle fans van Harmonium, alle fans van progfolkmuziek en alle fans van virtuoos songschrijven dringend verzoek om dit album, deze nummers, onder de aandacht te brengen. Natuurlijk de oorspronkelijke albums zijn niet te evenaren, maar wat Serge hier doet is ze soms van iets te veel bombast te ontdoen en er een prachtige nieuwe versie tegen over te zetten , die niet beter of slechter is, maar anders.
2019 uitgebracht en nu is deze meesterlijke artiest niet meer onder ons. Maar als we dit als een soort testament mogen zien, zal hij op muzikale wijze nog lang onder ons zijn.