Hällas - Conundrum (2020)

Album stream: Conundrum

Excerpts from a Future Past is een enorme blijver gebleken, en ik ben ontzettend blij dat Conundrum een prachtige opvolger is geworden. Het borduurt voort op alle aspecten die Excerpts zo goed maakte, maar brengt ook weer nieuwe zaken naar het licht. Hällas laat vooral zijn progrockinvloeden verder doorschemeren met ambitieuzere composities: sommige stukken doen me behoorlijk denken aan Rush (2112/A Farewell to Kings) en in Blinded by the Emerald Mist zit een passage die zo op Script from a Jester's Tear van Marillion zou kunnen. Ook heeft de synthesizer een vele malen grotere rol gekregen, wat meer voor een jaren '80 gevoel zorgt zonder gedateerd te klinken.

De zangpartijen van Tommy Alexandersson zijn echt prachtig. De meningen zijn daar duidelijk over gedeeld, vooral over zijn uitspraak. Zijn Engels is inderdaad niet om over naar huis te schrijven, maar zijn stem is warm, gepassioneerd en heel erg karakteristiek. Ook zijn de koortjes erg mooi op deze plaat, een flinke vooruitgang ten opzichte van het debuut. De twingitaarlijnen blijven de gracieuze folky ondertoon behouden.

Ik struikel wel heel erg hard over de zang helaas. Het maakt het allemaal iets te potsierlijk.

Rush? Marillion? Zweedse rock? Gave hoes?

Dit zal ik zeker eens moeten proberen.

Dit is wel erg lekker. Erg retro, met wat invloeden uit Deep Purple, Yes en zelfs Eloy en Grobschnitt (ja, zoek maar eens op die bandjes).

Als iemand mij deze had gegeven en gezegd had dat dit een plaat was van Nektar of noem maar eens onbekend jaren 70 symfoprogbandje, dan had ik dat geloofd. Zelfs de wat flauwe electronische drumpads in Beyond Night and Day klinken ouderwets lekker.

De plaat voelt ook als een ouderwetse spacerock-conceptplaat, zoals bijvoorbeeld Eloy of Nektar of Grobschnitt, dat zo goed konden. En zeg nou zelf: zo'n nummer als Strider had toch zo van Eloy kunnen zijn?

En de zang is perfect. Er had echt geen andere zang bij gepast. Ik ben ook blij dat de zanger zo nu en dan ook ouderwets goed vals zingt, want zo hoort dat bij ouderwetse progrock.

Toch houd ik ook een beetje een Spinal Tap-gevoel aan deze plaat over. De muziek (bijvoorbeeld Labyrinth of Distant Echoes) is zo over-the-top dat deze band ook zo een spoof-band had kunnen zijn.
Maar laten we er maar gewoon vanuit gaan dat ze het serieus menen.

Trouwens ergens is de stem (accent) van de zanger ook wel wat vergelijkbaar met die van Wobbler of Anekdoten. Het is gewoon dat zweedse, en tja ach. Alsof engels nou zo een mooie taal is op zichzelf. Een accentje hier en daar kleurt de taal toch mooi bij.

Goed om te lezen dat het in de smaak valt, Mssr Renard. Eloy, Grobschnitt, en Nektar zijn bands waar ik allemaal wel eens iets van heb gehoord, maar nooit echt in ben gedoken. Toch maar eens doen dan!

Dat Spinal Tap-gevoel heb ik ook zeker. Ik denk dat deze band zonder ironie een fantastische versie van Stonehenge neer zou zetten.

Ik moest ook direct aan Stonehenge denken. hahaha.

Maar ja, er zijn bands die zonder blikken of blozen dit in het verleden natuurlijk allemaal al eens gedaan hebben (Rainbow, Iron Maiden, Jethro Tull, etc. etc.).

Maar goed, dit is dus geen spoof.
Wat wel een spoof is, is deze: Music | The Astral Platypus - theastralplatypus.bandcamp.com

Nee, zeker geen spoof, al is Hällas zeker bewust ''over the top'', de video van Tear of a Traitor is daar het schoolvoorbeeld van.

Ze spelen tijdens de aankomende Europese tour twee keer in Nederland (Amsterdam en Tilburg). Grote kans dat ik er bij ben in Tilburg op 15 maart (Hall of Fame).

Leuke video. Nu moet ik ook gelijk denken aan het Hongaarse Omega, met die pakjes.

Jajaja, erg lekker dit. Muzikaal past dit helemaal in mijn straatje. De zanger met zijn accent is wat mij betreft ook alleen maar een meerwaarde met dit soort muziek. Lekker afwisseld ook eigenlijk: in het begin wat toegankelijker (Carry On had met een beetje bewerken een fraai synthpop-nummer kunnen zijn) en richting het einde wat avontuurlijker. Deze gaat nog veel gedraaid worden en in de 013 ben ik erbij!

Een documentaire over het maken van Conundrum: HÄLLAS - The Making of Conundrum - A sonic adventure rock odyssey