Tangerine Dream - Recurring Dreams (2019)

Een nieuw Tangerine Dream album dat past in de sound van de Quantum Years periode die begon net voor de dood van Edgar Froese en sindsdien door de achtergebleven leden wordt voortgezet. Oudere TD nummers zijn opnieuw opgenomen (vreemd genoeg ieder nummer apart als solo-uitvoering door een individueel lid).

Je zou kunnen afvragen wat de toegevoegde waarde is, maar het werkt verrassend goed. De nummers klinken erg goed samen en er is een coherent, kraakhelder en vol geluid door het hele album. Eigenlijk past het enige nummer dat nog door Froese is gemaakt (Phaedra 2014) wat minder, het klinkt namelijk wat matter dan de rest. De afsluiter is een 'nieuw' nummer dat is gebaseerd op een Duits slaapliedje uit de 18e eeuw. Dit heeft een andere sfeer dan de rest met voornamelijk een pianomelodie over langzame golven van synthesizergeluiden.

Het album is een mooi voorbeeld van hoe Tangerine Dream nu klinkt (het heeft ook wel wat weg van een optreden van hen op deze manier) . Ik denk dat het ook prima werkt als instap voor nieuwe geïnteresseerden in deze band.

Het is inderdaad een pracht schijf de individuele inzichten van de bandleden werken goed uit. Wat verder opvalt is de bijzonder prachtige heldere productie waaruit blijkt dat de nummers nog net verjaard zijn. Kortom: het was opnieuw genieten van muziek van de bovenste plank.