Ad Infinitum - Chapter I: Monarchy (2020)

niets vernieuwend voor het genre, maar klinkt evengoed erg lekker, en ook zeker geen verkeerde zangeres. Een mooie ruime voldoende 3,5

Af en toe klik je een keer op een female fronted bandje, en deze is dan ook weer echt een heel speciale. Uit Zwitserland, en met een zangeres.....goeiedag. Ten eerste die heerlijke zachte volle stem die als boter door je gehoorgang glijdt, met een lagere ondertoon erin. Maar kijk uit, ook de grunts zijn van haar. Niet teveel, niet te weinig. Verder wordt er op dit album ook een verhaal verteld, voor de geïnteresseerden. Daarnaast is de band op een aparte manier gemixed: op de achtergrond, maar toch hoor je de lagen en de dynamiek goed. Prachtige sound, en nogmaals: wat een dijk van een zangeres. De composities zijn goed, afwisselend genoeg, mogen nog iets spannender. Deze lekkere metal luisterplaat heeft voor mij geen fillers, alle nummers hebben een eigen karakter en soms echt heerlijke hooks. Ik heb 'm nu vaak opstaan, en ben uiteraard benieuwd naar het touren van deze lieden in 2021.

Inderdaad een uitermate geslaagd album van deze nieuwe symphonische metalband uit Zwitserland. Op zang de geweldige Melissa Bonny (Rage of Light, Warkings), maar dit keer laat ze het grunten achterwege lijkt wel en zingt ze uitsluitend clean. Mede daardoor klinkt het wat meer gewoontjes; juist haar grunts maken haar boven de middelmaat uitstijgen vind ik, al is dit project daar de plek lijkend niet voor. De songs zijn wel echt sterk, met uitspatters in de singeltjes 'Marching on Versailles' en 'See You in Hell'.