Fish on Friday - Black Rain (2020)

Fish On Friday is een van oorsprong Belgische band, opgericht door toetsenisten William Beckers en Frank van Bogaert. Op de 4 albums die vanaf 2010 verschenen laat Fish On Friday een zeer melodieuze vorm van progressieve pop te horen, die je zou kunnen vergelijken met Alan Parsons Project, Pink Floyd en de popkant van Camel. Na het vorige album, “QUIET LIFE” dat in 2017 verscheen, heeft Beckers de band verlaten. Overigens vind ik dat album hun beste tot nu toe, omdat ze daar iets meer buiten de lijntjes proberen te musiceren en de songs een grotere spanningsboog hebben. Oud Kajagoogoo bassist en zanger Nick Beggs maakt overigens ook al jaren deel uit van F.O.F. en dat geeft de ritmesectie een extra impuls. “BLACK RAIN” is dus het vijfde album en Van Bogaert gaat verder met het componeren van zeer aanstekelijke en luisterbare liedjes. Elf nieuwe songs en ruim 55 minuten kwaliteitsmuziek staan er op dit album, dat als een soort concept album gezien kan worden. De gemene deler in de teksten is de zorg van de band voor de veranderende wereld. Het milieu, de vluchtelingen en de wereldpolitiek zijn in de teksten terug te vinden. Fish On Friday is daar niet positief over, maar dat zorgt geenszins voor een somber album. Met “LIFE IN TOWNS” gaat het album sfeervol van start, mooie gitaarpartijen en dito zang geven je meteen een duidelijk beeld wat je kunt verwachten op “BLACK RAIN”. “MURDEROUS HIGHLAND HIGHWAY” is het langste nummer op het album en heeft meerdere tempowisselingen in zich. Een prachtig nummer. “BLACK RAIN” heeft een aanstekelijk refrein en in “LETTING GO OF YOU” horen we de dochter van Nick Beggs, Lula, als leadzangeres. Ze zong ook al op het vorige album, maar krijgt op dit schijfje bij 4 songs de mogelijkheid om te laten horen dat ze een mooie stem heeft. “WE’VE COME UNDONE” is een lekker uptempo nummer met een een paar prachtige tempowisselingen. “WE CHOOSE TO BE HAPPY” zouden ze op single uit kunnen brengen, een zeer aanstekelijk mooi liedje. Met het ingetogen “DIAMONDS” komt er een einde aan een prachtig album, want Fish On Friday heeft met “BLACK RAIN” misschien wel het beste album in zijn 10 jarig bestaan uitgebracht.

Je zou verwachten dat progminnend musicmeter deze band ook wel zou oppikken. Kan in één moeite door achter de laatste Airbag aan.

Klopt !, met dit laatste album zijn ze voor mij het stadium, "lekker in het gehoor liggende toegankelijke, wat poppy prog" ontstegen naar een serieuze speler in de hedendaagse progressieve rock...

Zal 'm vanmiddag nog 's een serieuze luisterbeurt gunnen. Was er even bij gebleven vanwege de vele andere mooie prog(metal) releases van de afgelopen tijd.

(chronologisch klopt je relatie met de nieuwe Airbag niet helemaal, trouwens... )

Mijn eerste kennismaking met deze band.. Ik ga met terugwerkende kracht de andere albums luisteren, want ik vind het werkelijk fantastisch!

Dat dacht ik met deze EsOterica - In Dreams ook; voor mij persoonlijk een verrassende "ontdekking"...

Na nog een luisterbeurt vanmiddag blijft m'n bovenstaande conclusie fier overeind; mooi album waarmee ze zich definitief op de serieuze prog kaart hebben gezet !

Ze hebben hier en daar wel goed geluisterd naar enkele prog grootheden, zoals bijv. Steven Wilson, met name in de meer poppy nummers. Maar ach, daar is helemaal niks mis mee...

(al moeten we SW misschien tegenwoordig bijna king of pop i.p.v. prog noemen. Nog even afwachten hoe de balans uitslaat na z'n nieuwste album in aantocht )

Wat een leuke verrassing. Dit zit goed in elkaar. Klinkt lekker, goed gemusiceerd, dito productie. Komt hier vaker op te staan!