Havok - V (2020)

Lekkere plaat hoor! Dit is traditionele thrash, waarbij de naam Metallica meer dan eens om de hoek komt kijken. Maar ook andere jaren 80 thrash metalbands hebben Havok beïnvloed. Dit levert een niet al te originele plaat op, maar de nummers zijn erg sterk en door de kristalheldere productie knalt het lekker je woonkamer in.

De pijlen zijn weer gericht op old fashioned thrash na het experimentele uitstapje op de vorige release. En dat gaat de band goed af. De nieuwe bassist plukt alsof het een lieve lust is maar niet zo overdreven als de vorige. De riffs zijn niet allemaal in vol galop ( gelukkig) zodat er voldoende afwisseling wordt gebracht. Ja, dit is een fijne thrasher, again in 2020 en dan zitten we nog vol verwachting op de nieuwe Heathen ( toch?) te wachten, waar op de zang na deze V soms wel wat van weg heeft. Een andere referentie is Death Angel.
Naar het einde toe worden de ideeën wat minder fantasierijk uitgewerkt maar met Don't do it wordt er heel sterk afgesloten.

Alleen al vanwege de prachtige hoes, van Eliran Kantor, overweeg ik om deze plaat op vinyl aan te schaffen. Maar een eerste luisterbeurt overtuigd me nog niet. Het klinkt goed, strak en professioneel. Toch ‘grijpt’ het me (nog) niet. Waar het aan ligt? Misschien dat ik de zanglijntjes wat te eentonig vind.

Ik word heel vrolijk van deze plaat! Heerlijke, ongecompliceerde thrash, die met grote regelmaat citeert uit het werk van de thrashgrootheden van weleer. Maar Havok slaagt er toch in een plaat met een eigen smoel te maken. De werkelijk fenomenale productie (het is lang geleden dat ik zo heb genoten van een thrash metal productie) en het hoge niveau van musiceren maken dat V een grote kans maakt op mijn titel thrashplaat van het jaar.

Heerlijk. album inderdaad, klinkt als een klok en de mannen kunnen geweldig spelen.

Toch een beetje een vergeten album van mij kant, zeker van het jaar '2020'. Destijds bij de release kapot geluisterd maar, nooit op gestemd, blijkbaar. 'Havok' is juist dat gene wat ik zoek in thrashmetal, en deze gasten jagen de oudjes op, met keiharde riffs, scherende vocals en een prachtig partij solo's. Vandaag deze plaat weer eens opnieuw geluisterd en het blijft een waanzinnige luisterbeurt, één van de betere thrashbands die er nu bestaat, dat sowieso.