Bad Acid Trip - Lynch the Weirdo (2004)

Wow, wat een album. Dat was mijn eerste reactie toen ik het opzette. En met open mond heb ik dit album afgeluisterd.
Verbazing alom.
Schitterend.

Ik kende deze band eigenlijk alleen door hun split met Municipal Waste. En dat was thrashcore/hardcore. Dit is zóveel meer: hardcore/grindcore/experimentele metal en zoveel maffe breaks, dito zang en bas/gitaar-partijen. Soms heb ik zelf idee dat ik naar een Disney-soundtrack aan het luisteren ben
Vreselijk helder opgenomen, waardoor de muziek erg tot zijn recht komt, en de hele muziek doet recht aan de naam van de band. Het is gewoon een Bad Acid Trip.
Een echte aanrader voor alle fans van extreme muziek - en niet alleen de metalfans!

Trouwens, het album is op het label van de zanger van SoaD uitgebracht en geproduceerd door weer een ander lid van de band. Bij vlagen hoor je een gelijkenis met deze band, maar eigenlijk met elke band in de wereld die extreme elemten in zijn muziek heeft.

Sorry, hoor maar lager dan 4,5* inzetten is gewoon een godsschande

Dan is het toch een godsschande want ik geef 4*

Schaam je

Inderdaad heerlijk geschifte plaat, en ook een 4 van mij

Liefhebbers hiervan kan ik ook Dr. Acula aanbevelen. Gaat iets meer richting de deathcore, iets minder gefreak, maar wel even maf

Inzending van collega Dexter naar aanleiding van de topic Het Metal Album van de Week, iedereen blijft welkom.

Frank Zappa zaliger heeft een metalplaat gemaakt en het is deze Bad Acid Trip. Dat was mijn indruk bij de eerste, de tweede en volgende luisterbeurten. Het zit wel heel strak in elkaar en er wordt ongetwijfeld knap ingespeeld maar ik denk voortdurend aan de tekenfilms van Looney Toones.
Ik ervaar dezelfde gekte, geschiftheid maar de tekenfilms vind ik veel beter. Ik vind mooie stukken muziek (Strange Humans) maar het cabaretachtige van de zanger zorgt voor zure oprispingen. Ongetwijfeld mogen wij dit niet al te ernstig nemen. Het extreme van deze metal ervaar ik vooral in de knettergekke breaks en wendingen. Kill or Be Killed begint met een geweldige gitaarriff en is nog het normaalste nummer op dit album, tevens mijn favoriet nummer.
Mocht ik dit live eens meemaken, zou ik wel meedoen met de gekte en meedeinen met de rest van het publiek. Op plaat, welke fysieke verschijningsvorm dan ook, bevalt dit me veel minder maar dat komt wellicht door mijn leeftijd dat een zeker structuur en samenhang verlangt .

doet mij soms heel erg aan "Now That I Have Your Attention What Do I Do With It?" van Septic Death denken... 5*****

Ik kan niet anders dan met een halfje verhogen. Door onverwachte breaks en versnellingen blijven ze de aandacht vast houden. Er zit een hoog spontaniteitsgehalte in het album en het zit strakker in elkaar dan het lijkt. De productie is om u tegen te zeggen wat mij betreft.

Een heerlijk plaatje. Ik had eigenlijk iets totaal anders verwacht, maar dit bevalt mij uitstekend. Het doet mij hier en daar wat denken aan Macabre. Lekker geschift, een mix van metal en punk en niet al te lang. Genieten!