Elly & Rikkert - De Late Regen (1977)

Twee hippies waren het toen. Nog steeds, ondanks hun bekering tot het Jezus-geloof. Dat proef je duidelijk op dit merkwaardige en tegelijk intrigerende album. Een mooie hoes en een dromerige sfeer. En opvallend: de loepzuivere stem van Elly. Op hun website noteren ze bij dit album:

"Een intens album. Eigenlijk een liefdesbrief, vol verlangen naar geestelijke regen. “Wie Hij was” spreekt voor zich. Behalve de gebroeders Hans en Jan Hollestelle werkten Hans Jansen op toetsen en Louis Debij op slagwerk en percussie mee. Fantastische muzikanten, die van tijd tot tijd terug te vinden zijn op al onze platen en CD’s."

Zo duidelijk als hier presenteerden ze later niet meer hun vrije-vogel versie van het christelijk geloof.
Ik heb ze in 1978 zien optreden hier in het dorp. Wist eigenlijk niet wat ik ervan moest verwachten en raakte wat verward door het optreden. Een verkouden Elly, een vermoeide Rikkert, maar alles heel intens, samen op het podium met een simpel versterkertje.

Vrije hippe vogels. Dat werd later een beetje zakelijker allemaal.

De elpee heb ik hier nog. Opmerkelijk dat ze bij een grote platenmaatschappij als EMI zoveel vrijheid en ruimte kregen om letterlijk te doen wat ze nodig vonden.

Ik heb het heel lang niet meer gedraaid, dat moet ik wel toegeven.

Prachtige hoes wel. Zo zie ik mijzelf ook graag met mijn vriendin.

De hoes is inderdaad prachtig. En inderdaad noemt het duo zelf het een 'intens album'. Hans en Jan Hollestelle zijn ook weer aanwezig, ik weet niet of ik daar blij van ben, vanwege hun bijdrage op 'Levend Water'. De hoes laat zien dat ondanks hun bekering Elly en Rikkert redelijk alternatief blijven, het hippie gevoel is nog niet helemaal verdwenen.
Maar in zeker de teksten is daar niet veel van over gebleven. Middenin het bijgeleverde boekje zien we Elly en Rikkert in 'hosanna/halleluja' toestand, laten we zeggen dat ik daar niet zo kapot van ben.
De teksten zijn ongelooflijk evangelisch, vanuit een bepaalde tekst wordt een heel lied gemaakt, waarbij de evangelische inlegkunde wel erg aanwezig is. Er zitten echt , 'excusez-le-mot' draken van liedjes bij, zoals 'de leeuw van Juda'. En wie in vredesnaam heeft verzonnen om daar nog zo'n kitscherig koortje bij te doen. Vooral de dogmatische, evangelische aanpak is in ieder geval voor mij zo overheersend, dat ik er weinig mee kan. Prima voor de doelgroep, maar ik denk dat de oude fans totaal zijn afgehaakt. Inhoudelijk paste het prima bij de evangelische doelgroep, maar die werden ook hier niet door verrast.
Maar misschien past het wel bij het duo, fanatiek het hippietijdperk beleefd en daarna met hetzelfde fanatisme hun nieuwe geloof omarmd.
Ik denk dat mensen die niet vertrouwd zijn met het evangelische woordgebruik niets snappen van de teksten. Wat moet je met teksten als 'sta op, want je heerlijkheid komt' 'want het Lam in het midden van de troon zal hen weiden'.
Ik kan er niet veel mee, je zou nu zeggen dat ze redelijk in een bepaalde bubbel zaten met andere fanatieke gelovigen. Ruimte voor relativering is er niet. Sommige nummers zijn nog redelijk, zoals 'zij zullen niet meer hongeren' en 'laat het schijnen' start nog totdat dat kitscherige koortje weer start. Dat koortje is echt vreselijk.
Een wat kritische producer had wonderen kunnen verrichten en ook iemand die eens mee las met de teksten.
Een teleurstellend album dat waarschijnlijk best redelijk verkocht, want er was een redelijke doelgroep. Toch ...Elly& Rikkerts paste toch ook niet helemaal in dat brave, religieuze wereldje, dat moet op een gegeven moment toch gaan schuren. Nog 2/3 albums gingen ze op deze voet verder om uiteindelijk toch weer een wat andere weg in te slaan. Gelukkig maar.....