Elly & Rikkert - Jarenlang (1988)

Na jaren vast contract bij EMI maakte het duo een uitstapje naar het kleine label Horizon van Disky BV.
Opmerkelijk 'gewoon' album van het hippe duo, dat zo rond 1976 de overstap maakte naar het christelijk geloof. Hun hele repertoire werd in de jaren daarna bepaald door getuigen van dat geloof. Ondanks de optredens bij de EO bleven ze toch ook eigenzinnig hun eigen weg gaan. Tot een kerk traden ze niet toe en ook voor de EO waren ze niet eenvoudig te vangen.

Wellicht groeide de nieuwe achterban met hen mee en vonden ze de vrijheid terug wat maatschappijkritischer voor de dag te komen. En dichterlijker, maar dan in observaties van het dagelijks leven. Portretten van mensen en hun gevoelens. Daarmee ruilden ze een stukje mystiek verlangen, dat hun eerdere albums zo kenmerkte, in voor meer nuchterheid. 'Het hart op de tong'.

Dit album werd in Volendam opgenomen in de studio van Arnold Mühren en ze worden terzijde gestaan door o.a. Hans Vermeulen en zijn zanggroep met Dianne Marchal, Ruth Jacott en Jody Pijper.

Het zijn mooie kleine liedjes over het algemeen, al spreken niet alle teksten me aan, waarin hier en daar verwezen wordt naar Boven, maar niet zo expliciet als pakweg tien jaar eerder.
Rozen Uit het Asfalt rockt lekker en Tot de Cirkel Sluit is een vertaling van Joni Mitchell's The Circle Game.
Een aardig album, bij hun terugkeer naar EMI maakten ze het meer akoestische Koorddanser (1991) dat ik een stukje beter vind.

Bijzonder stel. Inmiddels bezig met een afscheidstournee, die op 21 juni dit jaar gaat eindigen in Amsterdam.

Helemaal eens met Wandelaar, een soort tussen album. Als eerste is de hoes van het album al redelijk. Een uitstapje naar een ander label en een andere producer, geen Tim Griek meer.
Ik heb dit album op wat krakend vinyl en zelden opgehad.
Het album begint mooi, 'Al die jaren' . Een terugblik op de wilde jaren 70. Een wat ambivalent gevoel, enerzijds een soort heimwee naar die tijd, maar ook de schaduwkanten van het gebruik van drugs. Het heeft wel een christelijke boodschap, 'al die jaren was Hij daar' . Maar de terugblik op die bijzondere jaren 70 is wel eerlijk. Ze nemen geen afscheid van hun 'nieuwe' geloof, maar kijken toch liefdevol terug. Dat is zonder meer te waarderen. En op de hoes zien ze er weer heerlijk alternatief uit. En ze zingen ook nog verliefd 'al die jaren bij elkaar'. Zo wie zo is 'al die jaren' tekstueel erg goed, bijna weer het niveau uit de jaren 70.
De productie heeft het duo zelf opgepakt en dat is een verademing na het kleurloze 'hart op de tong'. Maar ik mis toch wel de akoestische instrumenten, de synths hebben toch wel een te belangrijke rol. Maar in ieder geval niet dermate slecht als 'het hart op de tong'. De teksten zijn geen miniatuurtjes van mensen die het moeilijk hebben, maar gelukkig weer wat ruimer. Het lijkt ook wel of het duo elkaar weer gevonden heeft nu ze drang om anderen te bekeren los heeft gelaten en ook niet geforceerd met de tijdgeest mee wil gaan. De kwaliteit uit de jaren 70 wordt niet gehaald, maar misschien mag je dat ook niet verwachten na bijna 20 jaar. Volwassen geworden, de experimenteer en creatieve periode uit de jaren 70 zijn voorbij, het nieuwe geloof is er nog wel, maar anders en het toch soms geforceerde andere geluid van de twee laatste platen wordt gelukkig ook niet doorgezet.
Het maatschappij kritische is ook weer aanwezig in 'Hoog Catherijne' waar het blind materialisme en kooplust kritisch wordt gewogen. Ook wel een mooie verrassende muzikale omlijsting met zowaar een tin whistle. Een paar nummers had voor mij absoluut niet gehoeven, 'o mijn liefste' en 'domding domding'. Hoewel ik de strekking wel snap (persiflage, zeker actueel in deze tijd van the voice of etc) , maar het heeft bijna een Ria Valk niveau. ik vraag me af wat ze er nu van vinden, want het is niet veel soeps. 'Tot de cirkel' is een mooie vertaling van Elly van het lied van Joni Mitchell (the circle game).
Soms met wat opluchting, maar ook soms met kromme tenen beluister ik het album. eer een stapje in de goede richting. Hierna komt de plaat 'koorddanser' (die ik nog niet ken) en daarna 'de tranen van de kleine mensen' wat ik kwalitatief echt goed vind.