Emil Brandqvist Trio - Entering the Woods (2020)

Erg lieve en romantische pianojazz. Het zijn echt heel mooie liedjes. En daardoor mist ook een beetje spanning. Maar er is ook weer niets mis met mooie liedjes.

Het heeft zelfs wat weg van neoklassiek, het pianospel. Een mooie crossover dus van pianojazz en neoklassiek, zeg maar.

En toch zit er in die pianoriedels een beetje een link naar Gogo Penguin. Ik vind het een fijn album, net als het vorige, om 's avonds bij af te draaien, zelf dan. Beetje vergelijkbare functie hebben de Nocturnes van Chopin, of het werk van Satie (Thibault). Waardeer het loepzuivere pianospel en ben eigenlijk wel benieuwd hoe dit live is.

Ik ben ontzettend benieuwd hoe dit live is.

En inderdaad is de link met GoGo Penguin snel gelegd. Alleen is dit een flinke dot softer en mellower. Met name in het drums.

Inmiddels een half jaar verder, en ik heb deze en de voorgaande plaat beide om vinyl.

Prachtige, open sound en mooi artwork. De muziek is wat het is. Impressionistische, ietwat mimimalistische pianojazz met invloeden uit neoklassiek en instrumentale pop en misschien wat ambient.

Halve punt omhoog voor deze fantastische plaat. De titel van deze plaat is trouwens erg goed gekozen, want je krijgt (als je je ogen sluit) echt het gevoel dat je de bossen inloopt. En dan die prachtige net ontluikende paddenstoel. Wat dat beteft is de herfst hetzelfde als de lente, want een paddenstoel is feitelijk ook een bloem (de bloem van een schimmel).