Shabazz Palaces - The Don of Diamond Dreams (2020)

Ja tof, altijd goed om een nieuwe plaat van dit duo te mogen verwelkomen. Het bijzondere eigentijdse en experimentele sound, waar de mannen om bekend staan, is wederom als vanouds gewaarborgd!

Toch een tikkeltje een tegenvaller. De futuristische productie kan ik wel waarderen en ik ben ook niet vies van wat lome flows, maar veel nummers (vooral de op de tweede helft van album) zijn toch wel erg vlak. Het mist de creatieve impulsen van hun eerdere werk, deze mannen kunnen veel beter.

Eens met aerobag. De productie is echt heel goed, maar er wordt wat mij betreft weinig boeiends mee gedaan. En dan inderdaad vooral in de tweede helft. Af en toe is het ook gewoon flauw, in het bijzonder het refreintje van Bad Bitch Walking. Of neem Money Yoga, waar in de muziek zowat alles heerlijk is en de vocalen echt geen zak toevoegen.

Ik ken grote delen van het oeuvre niet; hiervoor heb ik alleen Lese Majesty gehoord en het album van het aan Shabazz Palaces-gerelateerde Knife Knights, maar daar kwam ik altijd maar moeilijk in. Vooral Lese Majesty vond ik gewoon te klinisch, alsof alle funk eruit geperst was. Met The Don of Diamond Dreams heb ik gelukkig wel een klik, hoewel de plaat soms wel wat inzakt (nu staat 'Thanking the Girls' op en die hadden ze wat mij betreft wel mogen laten zitten), maar verder zit ik echt heel fijn in de flow van deze plaat. De muziek klinkt alsnog futuristisch, maar nu gelukkig niet zo kil; eerder een beetje roestig en modderig - met als hoogtepunt de in stukjes gehakte gitaarsolo op 'Wet'.