menu

The Dream Syndicate - The Universe Inside (2020)

mijn stem
3,86 (25)
25 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Anti-

  1. The Regulator (20:27)
  2. The Longing (7:36)
  3. Apropos of Nothing (9:32)
  4. Dusting Off the Rust (9:55)
  5. The Slowest Rendition (10:53)
totale tijdsduur: 58:23
zoeken in:
avatar van Ataloona
4,0
geplaatst:
Enerzijds een verrassende move van The Dream Syndicate en anderzijds weer niet. De songstructuren zijn op deze studioworp compleet losgelaten en de band gaat volledig aan de psychedelica met een vijftal suites waarvan één zo groot als een mammoet. Een aardig contrast met de ietwat generieke voorgaande plaat die louter bestond uit korte en makkelijk in het gehoor liggende songs. Toch komt deze move ook weer niet helemaal als een verrassing, want de band heeft genoeg extended tracks op hun naam staan (''How Did I Find Myself Here'', ''John Coltrane Stereo Blues'') en wil live ook flink uitpakken met psychedelische passages vol gitaarwalmen en trippy orgelspel. Het geluid ligt ook compleet in lijn met de voorgaande platen (al wordt er begrijpelijkerwijs meer gespeeld met studiofoefjes en saxofoon), dus de liefhebbers van de vorige platen zullen zich hier ook weer niet heel snel een buil aan vallen. Ik zet 'm nog een paar keer op.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Dream Syndicate - The Universe Inside - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Dream Syndicate - The Universe Inside
De tweede jeugd van The Dream Syndicate leverde al twee uitstekende albums op, die nu gezelschap krijgen van een uur durende luistertrip vol invloeden uit de psychedelica en de jazzrock

The Dream Syndicate stond ooit aan de basis van het genre Paisley Underground; een genre dat niet vies was van psychedelica. Zoveel psychedelica als is te horen op The Universe Inside heeft de band uit Los Angeles echter nog nooit in haar muziek gestopt. Gecombineerd met onder andere invloeden uit de jazzrock levert het een buitengewoon fascinerende luistertrip op. Gitaren, keyboards en blazers gaan onnavolgbare duels aan, steeds wat verder omhoog gestuwd door een geweldig spelende ritmesectie en een verdwaalde sitar. Geen muziek waar je altijd voor in de stemming bent, maar als je er voor in de stemming bent is het een uur lang genieten.

De Amerikaanse band The Dream Syndicate behoort tot de vaandeldragers van de zogenaamde Paisley Underground (ook wel American Underground genoemd) en heeft met het uit 1982 stammende The Days Of Wine And Roses één van de allerbeste albums in het genre op haar naam staan. De band rond voorman Steve Wynn hikte vervolgens een aantal jaren tegen het torenhoge niveau van haar debuut aan, waarna de muzikant uit Los Angeles begon aan een solocarrière en een aantal andere projecten (waaronder The Baseball Project).

In 2017 keerde The Dream Syndicate terug met het uitstekende How Did I Find Myself Here?, dat vorig jaar werd gevolgd door het nog betere These Times. Beide albums lieten wel wat invloeden uit de Paisley Underground jaren horen, maar teerden zeker niet op het oude succes.

The Dream Syndicate schoof op de laatste twee albums wat op richting psychedelica en dat beviel uitstekend. Op het deze week verschenen The Universe Inside zet de band uit Los Angeles een reuzenstap richting psychedelica. Het nieuwe album van The Dream Syndicate bevat slechts vijf songs, maar deze zijn wel goed voor bijna een uur muziek.

In de iets meer dan 20 minuten durende openingstrack gaat The Dream Syndicate direct los. De ritmesectie zorgt voor een stuwende basis, waarop Steve Wynn en medegitarist Jason Victor prachtige duels kunnen uitvechten. Chris Cavacas, die in de beginjaren van de Paisley Underground bij concurrent Green On Red speelde, voegt een fraaie laag keyboards toe en om de feestvreugde nog verder te verhogen wordt het geluid van The Dream Syndicate op The Universe Inside nog verder verrijkt met pedal steel, saxofoon, trompet en een heuse sitar. Hier en daar duiken ook nog wat vocalen op, maar zang speelt gene rol van betekenis op het nieuwe album van The Dream Syndicate.

De band uit Los Angeles bracht vorig jaar nog een album met lekker in het gehoor liggende popsongs uit, maar op The Universe Inside hebben Steve Wynn en zijn medemuzikanten de popsong met een kop en een staart vrijwel volledig los gelaten. Het album klinkt vooral als een psychedelische jamsessie, maar op The Universe Inside zijn zeker niet alleen invloeden uit de psychedelica te horen. Flink wat passages op het album lijken stevig geïnspireerd door de jazzrock uit de jaren 70 en incidenteel duiken ook nog wel wat echo’s uit het roemruchte verleden van de band op.

Waar ik These Times vorig jaar in brede kring kon aanprijzen, is The Universie behoorlijk zware kost. De openingstrack begint zonder noemenswaardig intro en schiet vervolgens 20 minuten lang alle kanten op. De gitaarduels van Jason Victor en Steve Wynn zijn prachtig, maar zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je goed hoe belangrijk alle andere instrumenten in het bonte klankentapijt zijn.

De twee kortere tracks op het album (ook nog altijd ruim 7 en ruim 9 minuten) zijn net wat toegankelijker), maar in de tracks die volgen gaat The Dream Syndicate weer volledig los en sleept de band er ook nog wat invloeden uit de progrock bij, zeker wanneer de keyboards en de saxofoon even het voortouw nemen. Ik ben vast lang niet altijd in de stemming voor een album als dit, maar zo op zijn tijd is The Universe Inside van The Dream Syndicate een buitengewoon fascinerende luistertrip. Erwin Zijleman

4,5
geplaatst:
Toen ik deze plaat voor het eerst hoorde dacht ik Wow dat had ik niet verwacht van Dream Syndicate .
De tweede keer ben ik omver geblazen, wat een plaat. Daarna een trip met de koptelefoon op mijn hoofd.
Denk terug aan Black Star van Bowie en Roxy Music met Bogus man.

avatar van dix
4,0
dix
The Universe Inside is eigenzinnig genoeg, maar bij momenten komt Blackstar wel heel nadrukkelijk in beeld. Met name de sax-uithalen in The Longing lijken één op één overgenomen en The Slowest Rendition had het koda op Bowie's zwanenzang kunnen vormen.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:29 uur

geplaatst: vandaag om 19:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.