Richie Havens - My Own Way (2012)

Een plaat met een verhaal. Deze cd is uitgegeven in 2012 en volgens de persvoorlichting een mooi document dat na 40 jaar weer in de markt wordt gezet. Richie Havens had een aantal nummers gemaakt met als producer een zekere Douglas. Deze waren akoestisch, maar er werd niets mee gedaan. Toen Richie Havens echter succes kreeg toen hij naar een grotere maatschappij was gegaan besloot men die nummers uit te geven, enkel niet de originele versies, maar deze werden aangevuld met wat elektronische instrumenten, zodat het meer Folk Rock werd. Deze werden op twee platen uitgebracht (Douglas label) , namelijk 'Electric Havens' en 'Richie Haven's Record'. Richie zelf had hier dus weinig mee van doen. Zeker door de titel van het eerste album zou je kunnen denken dat Richie daar zelf elektrische gitaar bespeelt, maar dat is dus niet het geval. De albums deden niet veel en raakten in vergetelheid en waren bijzonder moeilijk te verkrijgen. Het is jammer dat uitgeverij Douglas hun fout niet hebben gerepareerd door bijvoorbeeld de originele versie en de later gemaakte versie beiden op de plaat te zetten. Dat heeft men niet gedaan, maar de beide aangepaste platen op een cd gezet. En ook dat vrij slordig, want niet alle nummers zijn meegenomen, terwijl daar toch ruimte genoeg voor was.
Om dan ook nog de titel van deze cd 'My own way' te noemen is bijna een gotspe, vanzelfsprekend is het ook een nummer op deze plaat, dat ongeveer het slechtst geproduceerd is.
Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik pas achteraf dit allemaal op internet heb gevonden. Ik kende Richie Havens eigenlijk meer van naam dan van zijn muziek en de eerste keer dat ik totaal onbevangen de muziek beluisterde viel mij niet zoveel op. Ik vond het best mooie folky bluesy muziek, soms wat rommelig en rammelend. Maar door het persbericht op de cd had ik dat meer geschoven op het jaartal toen deze muziek gemaakt was. Eigenlijk dacht ik meer aan een onontdekt pareltje. Met de wetenschap van nu zou ik graag de originele versies horen en snap ik wel de frustratie en woede van sommige fans. Want waar luister je nu naar ? Ondanks dit vind ik het toch een zeer beluisterbaar album van een nog jonge Richie Havens en door de waardeloze productie heen hoor je toch wel klasse. Hopelijk geven ze ook nog een keer de oorspronkelijke versie uit en dat mag voor mij opnieuw onder dezelfde titel. Past dan wel veel beter.