Tricklebolt - Straight Into the Blue (2020)

Vrijdag 28 februari 2020 - 'Tricklebolt' geeft een album release show in de 'Grote' zaal van Hedon te Zwolle. De kleine zaal was, tja, te klein en de grote zaal stond aardig vol. Ik was deels uitgenodigd, ik ken de gitarist (al is kennen een heel groot woord, maar ik spreek hem regelmatig) en het leek mij leuk dan eindelijk deze jongens eens te zien rocken op het podium. Ik had ze al gemist op het 'Ribs and Blues' festival te Raalte, mooie gelegenheid om ze dan nu eindelijk eens te zien en zeg eerlijk: elf euro is niet veel.

De zaal was aardig gevuld en na het voorprogramma werden de jongens rijkelijk omhelst door het, toch wel erg jeugdig publiek (ik ben zelf ook nog maar begin twintig dus ik tel mezelf erbij). Leuk om te zien dat hedendaags dit soort muziek nog gemaakt word door jongeren en er ook nog van word genoten; door jongeren. 'Tricklebolt' laat zien dat het tijdloze muziek is, en knallen de zaal goed los. De hardere nummers komen heerlijk binnen, de ballads zijn goed rustig en eveneens vermakelijk en als je hiermee al een zogeheten 'Mosh pit' weet te creëren dan ben je lekker bezig.

Dit tweede album van de jongens is leuk. Gitaartechnisch zit het heerlijk in elkaar en de jaren zeventig sound popt er heerlijk uit. Ik ben zelf ook wel licht fan van de stem geluiden en de piano of beter gezegd: synthesizer geluiden vind ik ook wel leuk. Het is soms wat catchy maar zeker nergens verkeerd. Al vond ik het eerste album wel een tikkeltje beter in mijn oogpunt.

Dus een bijna uitverkochte zaal, en veel gitaar gepingel verder komen we uit bij het einde van de show. En dan gooien ze er nog wat 'Black Sabbath' door en heeft 'Tricklebolt' er een heus feestje van gebouwd. Ik was weg van het concert en ook dit album vind ik tof, al vond ik het eerste album net ietsjes leuker.

Ook ik was, als een al wat oudere man, ook bij de release party en heb genoten van de energieke, enthousiaste en muzikale afwisselende Show. Deze band grijpt ook op deze cd terug de 70er jaren sound van de wat hardere rock. Uriah Heep, Deep Purple....
Energiek en helder gebracht met veel spelvreugde. Ga zo door.
Rijst alleen 1 vraag, waarom is de cd zo kort, dat is anno 2020 toch niet meer van deze tijd....