The Incredible String Band - The 5000 Spirits or the Layers of the Onion (1967)

The Incredible String Band heeft voor dat dit album uit kwam nog een album uitgegeven in 1966 met de naam The Incredible String Band. De indeling bij Rock/roots bevreemd mij enigszins, voor zover ik weet is het toch echt een folkgroep.
Folk dus, maar niet de standaard folk. De band heeft altijd bekend gestaan om het experiment met diverse instrumenten, op dit album met name uit Marokko. Dat levert op dit album een merkwaardige mix op, waar in die tijd veel mensen van gecharmeerd waren. De band en ik heben elkaar nooit zo gelegen. Niet dat ik tegen experimenteren ben, integendeel zelfs. In het nummer You Know What You Could Be vind ik het zelfs mooi. Wat ik er op tegen heb is met name de zang, ik word daar nogal kregelig van.
Valt er nog wat te genieten op dit album? jazeker het eerder genoemde You Know What You Could Be en Gentle Tender bijvoorbeeld.
Een van de bekenste nummers van de ISB staat hier ook op, The Hedgehog's Song. First Girl I Loved is in een later stadium gecoverd door onder andere: Judy Collins, Jackson Browne en Don Partridge.
Voor de liefhebber van wat ingewikkelder muziek (Folk dus )

Gisteren heb ik dit album voor het eerst in z'n geheel beluisterd.
Ik werd meteen verliefd op de song 'Painting box'. De rest moet nog groeien.

Naast dit album heb ik ook de albums 'The hangman's beautiful daughter', 'Wee tam' en 'The Chelsea sessions 1967' in mijn collectie.

The Chelsea sessions 1967 (Mooncrest records, 1998):

Lover man - Born in your town - First girl I loved - Gently tender - Little cloud - Blues for the muse - The eyes of hate - The mad hatter's song - Alice is a long time gone - See your face and know you - Frutch - The iron stone - God dog.

The Mad Hatter's Song is een echte hippie-klasieker in mijn boek. Wat een prachtig inelkaargevlochten melodie en daarmee wisselende begeleiding. Het heeft bijna dezelfde uitwerking op mij als Tim Buckley's Goodbye And Hello ( het nummer dus ) en als Buckley fan maak ik dat soort vergelijkingingen niet snel.

Voor de rest is het voor mij dè ISB plaat. Ze hedden hier nog dat naïve en integere zonder hun latere neiging hoogdravend te worden. En mijn eerste kopie was in nog in mono, dus een extra ½e ster voor jeugdsentimentele waarde ........

Ik heb eens gelezen dat dit de Sgt. Pepper van de folkmuziek werd genoemd. Daar kan ik mij wel iets bij voorstellen. Dit album heeft een lekkere psychedelische ondertoon en past tekstueel, qua instrumentarium en klankkleur precies in de tweede helft van de jaren 60.

Iedere keer als ik deze plaat opzet, word ik weer getroffen door haar schoonheid en onweerstaanbare sfeer. Voor mij dus 5 sterren.

Een plaat met erg mooie, diepgaande nummers ertussen en altijd met een aangenaam gevoel ten grondslag aan de muziek. Het klinkt vaak vrij los uitgevoerd, qua instrumenten en qua zang en zeker niet alles klinkt perfect. Echter worden soms wel heel bijzondere hoogtes bereikt.

De hoes is prachtig. Ontworpen door Simon Posthuma en Marijke Koger. Simon is de vader van Douwe Bob.