Sadler Vaden - Anybody Out There? (2020)

Soloplaat van Jason Isbells gitarist. Vrij gladde pop/rock plaat, doet me soms zelfs aan Bon Jovi denken.

Sadler Vaden, ik kende hem tot voor kort niet maar hij blijkt ‘gewoon’ bandlid te zijn van Jason Isbell & the 400 Unit. Eerste keer dat ik hem hoorde met dit album spitste ik direct m’n oren! Wow…dit klinkt echt lekker! Had een deja vu gevoel, net als met m’n eerste kennismaking met Stephen Kellogg. Alsof je naar de zoon van Tom Petty of Jude Cole luistert.

Next To You ragt ons roots-rockend tegemoet met urgentie en dat alles om die vrouw waar het hier allemaal om draait: “I just can’t wait to be by your side, this ain’t the last time that I say goodbye". De passie is hoog opgelaaid, net als het muzikale vuur met die heerlijk rhythm & blues vibe. Met z’n levenswijsheid gerust stellen in Don’t Worry en een mooie rol voor de Hammond. Sadler schrijft knap z’n songs met muzikale hooks zoals het catchy Golden Child.

Muzikaal bouwt ie z’n songs op originele wijze op, want wie verwacht nou zo’n klasbak als Anybody out there? Die had zo van Oasis kunnen zijn, met een waanzinnig lekkere bite en eigenwijs van opbouw. Een magische 5 minuten. Dan Curtain Call (I Won’t Back Down), ook een juweeltje. Elke keer heb ik kippenvel op m’n armen bij deze verhalende melancholische song. Bij deze magistrale song is echt een prachtige clip te maken.

En de mooie songs gaan maar door met Modern Times dat terugkijkend op de jeugd en dromen en het heden daar tegen afzet in een weergaloze melodie. Het gitaarwerk van Peace + Harmony is een mooie knipoog naar Tom Petty met een vette groove. De gitaar heeft een prominente plek in z’n songs. In Good man is het alsof hij er een duet mee zingt. Het maken van echt contact (Be here, right now) is een rode draad door deze plaat. Met de dampende afsluiter Tried and True is het amper te bevatten dat 40 minuten zo snel voorbij kunnen gaan.

De levensvreugde en de energie van het muziek maken spatten van deze plaat af. Ik mag hopen dat Take Root dit jaar door mag gaan, want deze man verdient daar absoluut een podium. Zelden klonk een combi van rootsrock & indie zo aanstekelijk. En de titel van dit album krijgt in deze tijd wel een bijzondere lading.

Ik ga geen lockdowngrappen maken over de albumtitel.