Martyn Joseph - Far from Silent (1999)

Martyn Joseph , een geweldige singer songwriter uit Wales, waarvan ik nog wat oude cd-s had, maar een paar maanden geleden live gezien. Sinds die tijd probeer ik meer van deze man te bemachtigen en ook op de site te zetten.
In de jaren 80 was Martyn Joseph de lieveling van liefhebbers van 'christian music' in Engeland en werden de platen ook uitgegeven op het gospellabel Myrrh. Hij ontgroeide dit wereldje al snel en werd opgepikt door het major label Sony. Die zag het wel zitten met deze 'Welsh Bruce Springsteen' en probeerde met singles en platen de markt te veroveren. Uit die tijd heb ik een aantal platen en deze vind ik te geproduceerd. Zeker nadat ik Martyn Joseph 'puur' gezien heb. Na een aantal platen in de jaren 90 die toch niet het succes bracht dat werd verwacht ging Martyn meer zijn eigen gang. Zelf heb ik het gevoel dat hij zich ontworstelde aan de dwangbuis van het grote label en 'Far From Silent' is het eerste album na Sony op een klein label, waar Martyn veel meer zichzelf kon zijn. Dit album is weer veel meer terug naar de basis van Martyn, mooie akoestische nummers maken, gezongen met zijn wat hese , ruwe stem. Mooie songs en teksten die ook echt ergens over gaan. 'All in the past' gaat over het verdwijnen van culturen, een prachtig mooi lied. 'Celebrity' steekt de draak met het beroemd zijn, iets waar Martyn zelf niets van moet hebben. Dan volgt de eerste cover, een lied van Harry Chapin. Martyn pakt daar wel mee uit met een weelderige begeleiding. Past wel bij de muziek van Harry Chapin. De tweede cover is van Joan Osbourne, 'one of us' (geschreven door Eric Bazilian) nog steeds een song die hij live ook wel zingt. Een prachtig nummer, dat wel heel religieus lijkt, maar dat is eigenlijk niet de bedoeling. Martyn Josepeh is een scherp observator van de huidige tijd en maatschappij en geeft daar zijn mening over. Het zorgt voor soms zeer intieme liedjes, maar ook aanklachten worden niet geschuwd. Hoewel de albums niet meer christelijk zijn zoals in het begin, merk je aan alles wel een innerlijke drive vanuit zijn overtuiging. Maar het is absoluut niet de bedoeling om zieltjes te winnen, Martyn Joseph houdt ons een spiegel voor en je moet zelf weten of je daar in kijkt of niet. Ergens las ik, Martyn Joseph is als een steentje in je schoen, irritant, lastig, maar zijn observaties zijn niet te ontwijken . 'Good man' gaat over suicide, zware thema's worden niet geschuwd. 'The Good In Me Is Dead' gaat over de Balkan oorlog rond 2000. Een zeer confronterend lied, waar een man met een deken rond zich heen bij de grens wacht op zijn familieleden, die waarschijnlijk niet meer leven. 'All this time' doet me denken aan de pastorale folk van Bruce Cockburn in de jaren 70. Het album eindigt met een vrolijk folkachtig liedje, maar ook weer met een boodschap.
Ik probeer nog heel wat albums op de site te krijgen en hopelijk zijn er mensen die nieuwsgierig worden naar deze toch wel hele bijzondere , authentieke artiest.