Hamilton Leithauser - The Loves of Your Life (2020)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hamilton Leithauser - The Loves Of Your Life - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Hamilton Leithauser - The Loves Of Your Life
Huisvlijt van de Amerikaanse muzikant Hamilton Leithauser levert een sprankelend en uiterst veelzijdig album op, dat alleen maar leuker wordt

Ik heb het solowerk van The Walkmen zanger Hamilton Leithauser tot dusver niet echt gevolgd, maar zijn nieuwe album bevat me zeer. The Loves Of Your Life is een verrassend veelzijdig album, dat opvalt door de expressieve zang, de bijzonder klinkende instrumentatie en de aansprekende songs, die stuk voor stuk verhalen vertellen. Het is een album dat begint in de jaren 50 en via de jaren 70 en 80 uitkomt bij muziek zoals die ook door topbands als The Lone Bellow en The Lumineers wordt gemaakt. Niet iedereen zal hier vrolijk van worden, maar ik kan er persoonlijk geen genoeg van krijgen.

Hamilton Leithauser ken ik vooral als zanger van de Amerikaanse band The Walkmen. Het is een band die ik jarenlang genegeerd heb, maar de laatste twee albums van de band, Lisbon uit 2010 en Heaven uit 2012, vond ik erg goed.

Sinds 2012 is van The Walkmen niets meer vernomen en dat heeft alles te maken met de solocarrière die Hamilton Leithauser na het laatste album van The Walkmen is gestart. Het is een solocarrière waar ik tot voor kort niets van had meegekregen, tot de man’s nieuwe album The Loves Of Your Life mijn aandacht trok.

Het derde soloalbum van Hamilton Leithauser opent met een track die de helft van de luisteraars de gordijnen in zal jaren, maar ik vind het prachtig. De instrumentatie is bombastisch, maar ook weemoedig en is bovendien zowel nostalgisch als eigentijds. Hamilton Leithauser zingt vervolgens de longen uit zijn lijf en zorgt voor een openingstrack die hoe dan ook binnen komt.

Het doet me wel wat denken aan de muziek van The Lumineers en The Lone Bellow; twee bands die niet door iedereen gewaardeerd worden, maar steeds weer opduiken in mijn jaarlijstjes. Of het nieuwe soloalbum van Hamilton Leithauser dat ook gaat doen zal de tijd leren, maar vooralsnog ben ik erg onder de indruk van The Loves Of Your Life.

De muzikant uit New York maakte zijn nieuwe album grotendeels in zijn uppie en dat hoor je. Het geluid op The Loves Of Your Life klinkt af en toe wat rommelig en de songs op het album schieten alle kanten op. Een producer van naam en faam had de muziek van Hamilton Leithauser ongetwijfeld wat kunnen stroomlijnen, maar ik hou persoonlijk wel van dit soort huisvlijt.

Wat bij beluistering direct opvalt is dat Hamilton Leithauser een opvallend veelzijdig zanger is. Hier en daar klinkt hij als een crooner uit lang vervlogen tijden, maar de Amerikaanse muzikant kan ook uit de voeten als 70s countryzanger of als eigenzinnige singer-songwriter uit het heden. The Loves Of Your Life roept bij mij hetzelfde gevoel op als het vooral verguisde maar door mij gekoesterde derde album van The Lumineers. Ook Hamilton Leithauser brengt verhalen met muziek tot leven.

Het is muziek die zoals gezegd alle kanten op schiet, want hoe vaak hoor je een album dat binnen een paar minuten associaties oproept met doo-wop helden en crooners uit de jaren 50, de muziek van The Police en Sting uit de jaren 80 en de eerder genoemde bands uit het heden, met hier en daar een vleugje Coldplay.

Al die associaties roept Hamilton Leithauser vooral met zijn stem op, maar ook in muzikaal opzicht weet de muzikant uit New York je steeds weer te verrassen. The Loves Of Your Life loopt met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis van de popmuziek. Van 70s singer-songwriter muziek, soul en country tot de indie-rock van dit moment. Hamilton Leithauser blijft je verrassen op zijn nieuwe album en overtuigt keer op keer met nieuwe invalshoeken en vooral met aansprekende songs en uitstekende zang (hier en daar ondersteunt door zijn vrouw en dochters).

Hoewel de klanken soms wat weemoedig zijn is The Loves Of Your Life een album dat vooral passie en plezier uitstraalt. Het levert het soort album dat vrijwel geen enkele muzikant meer durft te maken, maar wat ben ik blij dat Hamilton Leithauser het wel heeft gedaan. Erwin Zijleman

Mooie recensie Erwin, hoewel ik me afvraag in welke nummers je the Police, Sting en Coldplay terug hoort.
Inderdaad, het eerste nummer zal menig luisteraar de gordijnen in jagen, maar ondergetekende blijft net als jij vooral gebiologeerd zitten. Wat een strot, wat een opening. En ook het slotaccoord, met ega en dochters zal niet door iedereen op waarde worden geschat.
Met name je afsluiting vind ik goed verwoord: een album dat passie en plezier uitstraalt. En een album dat vrijwel niet meer wordt gemaakt, blij dat deze man het wel heeft aangedurfd.

Vooral in de stem, daarin hoor ik soms wat van Sting en soms wat van de zanger van Coldplay. Met name Sting overigens.

neen, dat hoor ik dan weer niet, maar dat is om het even.
Wat ik in toenemende mate blijf horen is een bevlogen chroniqueur van het dagelijks leven in een stad, een romanticus en een voyeur. Het album kruipt onder de huid en gaat daar de komende tijd blijven.

Dit is heel goed en ontroerend tegelijk. Hamilton met zijn familie, muziek aan het maken in kader van Tiny Desk:

Hamilton Leithauser & Family: Tiny Desk (Home) Concert - YouTube - m.youtube.com

Het heeft mijn interesse in het album nieuw leven ingeblazen. Prachtige nummers!

Sting en Chris Martin? Welnee! Bob Dylan en Rod Stewart blijven toch de eikpunten voor Hamiltons zalige strot. En dit album is toch wel het sterkste dat hij sinds The Walkmen maakte.