Xavier Rudd - White Moth (2007)

Is al te beluisteren op de luisterpaal!

Na 2 luisterbeurten: relaxed plaatje, leuke variatie een beetje Bob Marley, dan weer Jack Johnson.
Voorlopig mag ie blijven op mn iPod

Heb dit album al een tijdje, gaat wel een tikkie vervelen, maar al met al hele goede muziek.

Hier staan een aantal leuke dingen op maar dit kan niet tippen aan zijn voorganger: 'Food in the Belly'.

Dit album had meer waard geweest zonder 'Message Stick' en 'Whispers' vind ik. Die aboriginal-gezangen zijn leuk voor even maar niet voor de hele tijd vind ik, in 'Land Rights' stoort dat mij bijvoorbeeld niet...

Maar hier staan ook heel goede dingen op (redelijk wat eigenlijk), net zoals de voorganger weer een groeier maar ik vind hem nog altijd minder goed.

Hm, ik moet mijn mening toch wat herzien. Ook dit is opnieuw een zeer sterk album dat ook in de breedte, hoewel in mindere mate dan z'n voorganger, sterk staat: met dat verschil dat hier wél mindere zaken opstaan, maar in kleine mate dan. Waar ik vroeger vooral het begin van deze plaat zeer sterk vond heeft nu ook het einde van de plaat mij weten raken. Chill en relaxed van sfeer zoals we op de moment van release van deze plaat gewend waren zet Xavier Rudd hier toch de eerste zeer rustige stappen naar 'Dark Shades of Blue' dat veel psychedelischer klinkt. De melodieën zijn bij momenten ijzersterk, de muzikale begeleiding zorgt voor een warme achtergrond aangevuld met de rustige, warme en emotionele (hoewel hij het ook kan uitschreeuwen) stem van Xavier Rudd en ook de teksten zijn sterk zoals altijd!

Een zeer sterke plaat gewoon, schommelt tussen de 3,5 en 4 sterren!