Colleen - Les Ondes Silencieuses (2007)

Heel mooi akoestisch album van Colleen. Hierop bespeelt ze verschillende instrumenten als de klarinet, klassieke gitaar, viola da gamba en wat nog niet meer.

Op haar derde album (haar bijdrage aan de Mort aux vaches-serie niet meegeteld) is haar geluid nog klassieker geworden. De muziekdozen van The golden morning breaks lijkt ze in de kast te hebben laten staan, en ingeruild voor instrumenten als de viola de gamba, klassieke gitaar, klarinet, spinet (een soort klavecimbel) en zelfs kristallen glazen. Veelal speelt in ieder nummer een ander instrument de hoofdrol. Deze wisseling van timbres pakt niet heel goed uit. De betovering en magie die van de dromerige, etherische, breekbare composities op haar voorgaande album uitging, is hier goeddeels verloren gegaan. Wat overblijft is nog steeds subtiel en fraai, maar het brengt de luisteraar toch een heel stuk minder in vervoering. 3/5

Minder loopgericht, minder effectpedal werk, meer Colleen? Doordat ze geen virtuoos is op de instrumenten heeft het album iets persoonlijks, iets menselijks. Door de nadruk op wegstervende geluiden heeft het iets melancholisch, soms zelfs tragisch. Mijn favoriete CD momenteel

Prachtig melancholisch en dramatisch album.
This Place in Time werd ook gebruikt in de film Elegy, waar het ook zeer mooi op zijn plaats was.