Ian Gillan Band - Child in Time (1976)

Best wel een goeie rock plaat opzich, maar de cover van Child in Time was totaal overbodig en niet boeiend.

3***

Klopt, had ook meer voorgesteld van Child in time

Wat een slechte cd is dit,niet om aan te horen.

Heerlijk, zo slecht dat het de kunst is er iets leuks in te ontdekken. De LP gisteren 2ehands gekocht en die maakt de verwachtingen waar: er is helemaal niets aan. Het titelnummer is een futloze interpretatie van het majestueuze Deep Purple-epos en in die lange afsluiter gebeurt geen drol. Dan is de hoop dus op de eerste kant gericht maar ondanks driftig gemusiceer - aanzet tot jazzrock/fusion - lijkt het maar niet van de grond te komen. Van wat ik van The Ian Gillan Band ken zitten er soms nog aardige ideeën tussen maar op dit debuut dus nog niet.

Voor het eerst dat ik het hoor, vind het zo verkeerd nog niet. Leuke jazzrock'achtige nummers, doet me op bepaalde momenten soms denken aan de 1ste 2 soloplaten van Coverdale (die ik beide wel een stuk beter vind btw). Heerlijk los en ongedwongen, kan me voorstellen dat de man blij was om enigszins bevrijd te zijn van het Purple-juk.
De titeltrack kan ik zeker wel waarderen, ik verwachtte ook geen spetterende Hard Rock knaller, maar een lekker losse eigen interpretatie... en dat is het ook wel geworden. Laid-back. Zoals eigenlijk alles. En heerlijk gezongen gewoon...
Ik heb me wel vermaakt, die zeker nog wel een keer aan.

Het album ken ik niet maar deze versie van Child in Time staat op een verzamelaar die ik pas gekocht heb. Voor mij ook de eerste keer dat ik het hoor en vind het geen kunst om er iets mooi in te ontdekken. De sfeer is helemaal anders. Ingetogen en dromerig. Natuurlijk evenaart het Deep Purple niet maar toch vind ik het een fijne cover. Om daar nu zo'n beetje een heel album aan vast te hangen is wel nogal zwak van Gillan.