menu

American Aquarium - Lamentations (2020)

mijn stem
4,02 (29)
29 stemmen

Verenigde Staten
Roots / Rock
Label: New West

  1. Me + Mine (Lamentations) (6:58)
  2. Before the Dogwood Blooms (2:55)
  3. Six Years Come September (3:51)
  4. Starts with You (3:48)
  5. Brightleaf + Burley (4:44)
  6. The Luckier You Get (3:01)
  7. The Day I Learned to Lie to You (4:16)
  8. A Better South (3:55)
  9. How Wicked I Was (4:30)
  10. The Long Haul (4:17)
totale tijdsduur: 42:15
zoeken in:
avatar van Gladius
geplaatst:
De laatste maanden ben ik stevige fan geworden van deze band, en ben ik tot de conclusie gekomen dat ze eigenlijk geen slechte albums maakten tot nu toe. Na het horen van de single 'the long haul' heb ik deze dan maar meteen in pre-order gezet. De verwachtingen zijn dus hoog!

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: American Aquarium - Lamentations - dekrentenuitdepop.blogspot.com

American Aquarium - Lamentations
American Aquarium verkeert al een aantal jaren in topvorm, maar overtreft zichzelf met het grootse en meeslepende Lamentations, dat een aantal songs bevat waarvoor Springsteen zich niet zou schamen

American Aquarium is nog altijd niet heel bekend, maar heeft inmiddels een stapeltje albums gemaakt waar liefhebbers van Americana echt niet omheen kunnen. Het zijn prachtige albums die nu nog eens worden overtroffen door het wonderschone Lamentations. De songs, de teksten, de instrumentatie, de productie, de zang; alles klinkt nog net wat beter dan we van de band uit North Carolina gewend zijn. Lamentations klinkt groots en meeslepend, kleurt soms binnen en soms buiten de lijntjes van de Americana en maakt bijna drie kwartier indruk met in veel gevallen monumentale songs. Prachtalbum.

De Amerikaanse band American Aquarium heeft zich de afgelopen jaren dankzij een serie uitstekende albums opgewerkt tot de vaandeldragers van de hedendaagse Americana. Het meer dan uitstekende Things Change uit 2018 wordt nu gevolgd door Lamentations en ook dit keer heeft de band uit Raleigh, North Carolina, een uitstekend album afgeleverd.

De muziek van American Aquarium deed me op Things Change al meer dan eens denken aan de muziek van Bruce Springsteen en de associatie met de muziek van The Boss duikt ook direct weer op bij beluistering van Lamentations en misschien nog wel sterker dan in het verleden.

Dat ligt voor een belangrijk deel aan de stem van zanger BJ Barham, maar het zijn zeker niet alleen de vocalen die associaties met Springsteen oproepen. In de openingstrack en bijna titeltrack Me + Mine (Lamentations) komt de Amerikaanse band op de proppen met een song die niet had misstaan op een van de betere albums van de meester zelf. Vergeleken met Bruce Springsteen schuurt de muziek van American Aquarium dichter tegen de Americana aan, zeker wanneer van achter de keyboards (die ook een hoog Springsteen gehalte hebben) een pedal steel opduikt.

De bijna zeven minuten durende titeltrack imponeert vijf minuten lang en gooit er dan nog een schepje bovenop met een bijna bombastische explosie die je eerder verwacht in de progrock dan in de Americana. Het is een openingstrack die zich mag scharen onder het mooiste dat American Aquarium de afgelopen elf jaar heeft gemaakt en het is een track die de lat hoog legt voor de rest van het album.

Met Before The Dogwood Blooms schuift de Amerikaanse band weer wat meer op richting countryrock en alt-country, maar ook de tweede track op Lamentations klinkt groots en meeslepend, met hier en daar een hint naar de muziek van Springsteen. Six Years Come September is American Aquarium’s versie van Springsteen’s I’m On Fire, maar de band uit Raleigh, North Carolina, blijft ook een Amerikaanse rootsband.

Het is een rootsband die energiek en gedreven klinkt en die laat horen dat de goede vorm van de vorige albums alleen maar een voorteken was van de grootse vorm van de band op Lamentations. Het knappe van de nieuwe songs van de band is dat ze aan de ene kant groots en meeslepend klinken, maar aan de andere kant ook intiem klinken.

De muzikanten van de band zijn uitstekend op elkaar ingespeeld en toveren met een flink arsenaal aan instrumenten een rijk en gloedvol geluid in elkaar, dat vervolgens prachtig werd geproduceerd door ouwe rot Shooter Jennings, die met name de pedal steel een glansrol heeft gegeven. Het is een geluid dat uitstekend past bij de geweldige stem van BJ Barham, die alleen maar beter is gaan zingen.

Niet alle songs op het album zijn zo overweldigend als de openingstrack, maar ook als American Aquarium kiest voor redelijk rechttoe rechtaan Americana hoor je dat de band meer in haar mars heeft dan vrijwel al haar soortgenoten. Dat hoor je ook in de teksten van de band, waarin hardop getwijfeld wordt aan de houdbaarheid van de American Dream, maar waarin ook ruimte is voor luchtigere momenten.

American Aquarium walst drie kwartier lang over je heen met songs vol passie en energie, maar ook met songs die continu de grenzen van de Americana opzoeken maar hier ook middenin staan. De afgelopen twee albums van de band waren al jaarlijstjeswaardig, maar Lamentations gaat er dik overheen, zeker wanneer in de prachtige slottrack The Long Haul countryrock nog maar eens wordt vermengd met soul en de band er wederom een "anthem" tegenaan gooit. Zeer indrukwekkend. Erwin Zijleman

4,0
geplaatst:
Juist binnen, de plaat dan, vinyl. Staat op, de opener is net voorbij gekomen en ja, ik weet wat ik schrijf, enkel dit nummer, lang ook nog, rechtvaardigt de aanschaf van dit, ongetwijfeld, geweldige album van deze nog immer zeer ondergewaardeerde band. De laatste albums lieten een gestage groei zien met dit als voorlopig hoogtepunt. De vergelijkingen met Springsteen liggen voor de hand, qua muziek, qua teksten. Maar vergeet dan ook zeker niet ene Mellencamp te vermelden, ten tijde van Scarecrow. De opener verwijst hier wel zeer duidelijk naar. Pracht plaat weer, wanneer wordt men wakker om dit eens veel meer te waarderen. Hij zal voorlopig niet van de draaitafel weg te denken zijn.

avatar van Tonio
3,5
Een fijn album, maar ik ben iets minder enthousiast dan de meeste recensenten. Het luistert best lekker weg, maar afgezien van het eerste en het laatste nummer blijft er weinig hangen. En hier en daar helt het wel wat gevaarlijk over naar de Springsteen-kant, zoals o.a. in The Luckier You Get.

Ik ken veel bands die in ongeveer dezelfde vijver vissen, maar minder aandacht en waardering krijgen, zoals bijvoorbeeld Dawes en The Deep Dark Woods.

Afijn, het is maar goed dat smaken verschillen, want anders zaten we altijd naar dezelfde muziek te luisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:43 uur

geplaatst: vandaag om 18:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.