Human Impact - Human Impact (2020)

Dit debuut album (voor zover ik dat kan zien) van Human Impact verscheen ergens in Maart vorig jaar en was me aanvankelijk niet eens opgevallen. Tot dat ik er een aantal maanden later bij toeval achter kwam dat dit de nieuwe band van Chris Spencer, voorheen actief in het door mij zeer gewaardeerde Unsane is.
Samen met bassist Chris Pravdica (ex-Swans) en twee voormalige Cop Shoot Cop leden, respectievelijk Jim Coleman op keyboards en drummer Phil Puleo brengt hij hier een sound die nog wel wat kenmerken van Unsane heeft maar toch niet meer dat meedogenloze kent.
Het is allemaal wat meer richting metal en industrial, klinkt ook wat toegankelijker en gevarieerder en maakt ook zeker indruk. De vocalen van Chris Spencer zijn ook vaker wat meer ingetogen dan vroeger en veel songs op deze titelloze plaat vallen op door hun dynamiek, waar vrij rustige passages worden afgewisseld door hevige noise erupties.
De meest geslaagde voorbeelden op dit album zijn voor mij Cause, waar Human Impact klinkt als een soort overstuurde Fugazi, het meeslepende E605 wat wel wat raakvlakken met de sound van de Swans heeft, met name de zang en ook het lekker over de top gaande slotakkoord This Dead Sea mag er zijn.
Maar dat kunnen over een tijdje ook best weer drie andere nummers zijn, want naast een zeer sterk is dit ook een erg gelijkmatig debuut album van Human Impact.