Mekong Delta - Tales of a Future Past (2020)
mijn stem
7 stemmen
Duitsland
Metal
Label: Butler
-
Landscape 1 - Into the Void (1:20)
-
Mental Entropy (5:43)
-
A Colony of Liar Men (6:12)
-
Landscape 2 - Waste Land (6:42)
-
Mindeater (6:01)
-
The Hollow Men (5:21)
-
Landscape 3 - Inharent (6:44)
-
When All Hope Is Gone (9:45)
-
A Farewell to Eternity (3:47)
-
Landscape 4 - Pleasant Ground (4:02)
1
geplaatst: 8 mei 2020, 19:58 uur
Inmiddels wel op spotify (8 mei release dus)
De voormalig technical thrash band vaart zijn eigen weg op de uitgestrekte Mekong rivieren delta. Onderweg komen ze dorpjes, moerassen , drijvende markten, pagodes en zijriviertjes tegen. En dit alles proberen de Duitsers ook met hun muziek te duiden.
Het is een bonte verzameling prog metal die soms nog naar het roemruchte verleden verwijst (mindeater) maar meestal proberen ze hun nieuwe kunsten te vertonen al dan niet met orkestratie waar ik soms geen idee heb of ze nu up of down stream aan het varen zijn. Bij de zogenoemde landscapes ( 1 t/ m 4) is het bootje aan de grond gelopen en is de zanger aangewezen om m vlot te trekken waardoor deze geen tijd had om nog een stukje in te zingen. De band gaat dan helemaal los en bij de vierde hebben ze m gewoon overboord gekieperd, zo blij.
Eén van de muzikanten kwam erachter dat met wat echo je instrument wat vetter klinkt. Toen dacht de nachbar, das brauche ich auch. Und der nächste; Ich auch! En zo geschiede, de ganse tijd. Het had dus wel allemaal wat strakker geregiseerd mogen worden.
Maar ja, het zijn wel rasmuzikanten en een reisje langs de Rijn Rijn Rijn ( oh nee, de Mekong) is best een aardigheid, bij goed weer.
De voormalig technical thrash band vaart zijn eigen weg op de uitgestrekte Mekong rivieren delta. Onderweg komen ze dorpjes, moerassen , drijvende markten, pagodes en zijriviertjes tegen. En dit alles proberen de Duitsers ook met hun muziek te duiden.
Het is een bonte verzameling prog metal die soms nog naar het roemruchte verleden verwijst (mindeater) maar meestal proberen ze hun nieuwe kunsten te vertonen al dan niet met orkestratie waar ik soms geen idee heb of ze nu up of down stream aan het varen zijn. Bij de zogenoemde landscapes ( 1 t/ m 4) is het bootje aan de grond gelopen en is de zanger aangewezen om m vlot te trekken waardoor deze geen tijd had om nog een stukje in te zingen. De band gaat dan helemaal los en bij de vierde hebben ze m gewoon overboord gekieperd, zo blij.
Eén van de muzikanten kwam erachter dat met wat echo je instrument wat vetter klinkt. Toen dacht de nachbar, das brauche ich auch. Und der nächste; Ich auch! En zo geschiede, de ganse tijd. Het had dus wel allemaal wat strakker geregiseerd mogen worden.
Maar ja, het zijn wel rasmuzikanten en een reisje langs de Rijn Rijn Rijn ( oh nee, de Mekong) is best een aardigheid, bij goed weer.
0
geplaatst: 8 juni 2020, 21:08 uur
Klopt gigage, een leuke metafoor. Uiteindelijk mis ik vanuit de progkant bekeken, wel enkele keuzes die het geheel wat verteerbaarder hadden gemaakt. De pleziervaart is zo wel een lange zit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.