The Paladins - Live at the Belly Up (2020)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Rock / Blues
Label: Belly Up Live
-
Power Shake (6:31)
-
Tore Up (3:13)
-
Kiddio (4:53)
-
Lookin' for a Girl Like You (6:32)
-
She's Fine (7:37)
-
Get on the Right Track Baby (3:20)
-
Lil' Irene (3:03)
-
Keep On Lovin' Me Baby (11:10)
-
Water Man (6:22)
-
Things Keep Changin' (5:24)
-
Good Lovin' [Intro] (1:06)
-
Good Lovin' (4:56)
-
Goin' Down to Big Mary's [Intro] (0:52)
-
Goin' Down to Big Mary's (11:13)
-
New World [Intro] (2:21)
-
New World (5:16)
-
Daddy Yar / Mercy (10:02)
0
geplaatst: 29 december 2020, 11:41 uur
Mocht je niet bekend zijn met het werk van deze mannen; sla dit album dan nog eventjes over en ga voor het fantastische The Paladins - Power Shake (2007).
Live at the Belly Up is er eentje voor de fans die hun collectie zoveel mogelijk compleet willen hebben. De geluidskwaliteit laat te wensen over, het publiek klinkt af en toe nep (soms wel erg lang het exact zelfde geluid) en de mannen zijn niet bepaald op hun best. Gonzalez rockt er weer lekker op los, maar doet dat niet altijd even goed op de maat; iets wat toch wel vrij belangrijk is bij rockabilly om die schwung erin te houden. Yearsley mag zoals altijd ook een aantal nummers zingen, maar dat klinkt niet overal even prettig (hier en daar zelfs vals).
De nummers van hun laatste reguliere studioalbum blijven bijzonder zwak en de lange introducties voegen ook niet echt iets toe.
Ergens tijdens dit concert roept Gonzalez dat dit hun voorlaatste optreden is van deze tour; dat verklaart misschien veel. Ze klinken moe en niet heel scherp.
Leuk voor de fans en verzamelaars, anders misschien toch maar heel even uitwijken naar een aantal oudere albums van The Paladins. 6+, naar boven afgerond een 3,5*.
Live at the Belly Up is er eentje voor de fans die hun collectie zoveel mogelijk compleet willen hebben. De geluidskwaliteit laat te wensen over, het publiek klinkt af en toe nep (soms wel erg lang het exact zelfde geluid) en de mannen zijn niet bepaald op hun best. Gonzalez rockt er weer lekker op los, maar doet dat niet altijd even goed op de maat; iets wat toch wel vrij belangrijk is bij rockabilly om die schwung erin te houden. Yearsley mag zoals altijd ook een aantal nummers zingen, maar dat klinkt niet overal even prettig (hier en daar zelfs vals).
De nummers van hun laatste reguliere studioalbum blijven bijzonder zwak en de lange introducties voegen ook niet echt iets toe.
Ergens tijdens dit concert roept Gonzalez dat dit hun voorlaatste optreden is van deze tour; dat verklaart misschien veel. Ze klinken moe en niet heel scherp.
Leuk voor de fans en verzamelaars, anders misschien toch maar heel even uitwijken naar een aantal oudere albums van The Paladins. 6+, naar boven afgerond een 3,5*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.