Hittman - Hittman (1988)

1988 was dan wel geen grand cru jaar als 1984 en zeker 1986, maar er kwamen nog best goede dingen uit na de initiële losbarsting. Dit debuutalbum van een Amerikaans vijftal uit New York bevat hier en daar alleraardigst Power Metal zolang de snelheid erin wordt gehouden.

Volgens Metal Archives zou Dirk Kennedy in 1981 nog in Anthrax hebben gezongen voor Neil Turbin zijn intrede deed, weet iemand meer hierover? De snellere nummers genieten zoals zo dikwijls mijn voorkeur: Metal Sport, Caught in the Crossfire, The Test of Time. Tegenover de uptempo nummers heb je natuurlijk de midtempo songs, het gitaarwerk blijft wel van een goed niveau, de twee heren beheersen hun instrument, waardoor zelfs een iets softer nummer als Will You Be There toch nog verteerbaar blijft.

Gitaarwerk blijft interessant, hoewel ik meer snellere songs had gewild zoals het mooie Caught in the Crossfire, ook daarom geen vier. Ik ken dit ook nog van mijn tapetrading dagen, nu het nog vinden op vinyl want ik stel me vragen over het drumgeluid wat op mijn “versie” iets te voorop in de mix staat zoals op de Shrapnel producties.

Bijna een jaar na mijn eerste bericht hier heb ik nu nog altijd geen antwoord op mijn vraag of Dirk Kennedy nog bij Anthrax zou hebben gezongen, maar het geeft niet hoor. Het zal zelfs nog voor hun eerste demo in 1982 geweest zijn. Goede zanger trouwens, haalt probleemloos alle hoge noten en hij heeft een aangenaam stemgeluid. Kanttekening zet ik nog altijd bij het soms fantasieloos drumwerk, komaan manneke, laat je toch eens gaan.

Nog een aanvulling: nummer zeven Secret Agent Man zou een cover zijn van Johnny Rivers, hier is meer info (klik). De naam zegt me wel iets, maar ook zoveel niet.

Verzorgde doch tamelijk onavontuurlijke metal waarbij de snellere nummers best genietbaar blijven en het prachtige Caught in the Crossfire, één van mijn inzendingen een aantal maanden geleden in de topic de alternatieve MusicMeter heavy metalladder, een kanjer blijft. Aan het andere einde van het spectrum heb je dan Will You Be There, dan flauwtjes en geforceerd hitpotentieelachtig aandoet. Men neme een bal en men slaat hem mis. Geen slecht album maar het kon meer zijn, lees “ietsje meer gas geven” en minder van die midtempo meebrullers.

In 2017 opnieuw uitgebracht met 5 (demo) bonus tracks door No Remorse Records: klik. Heb voor de cover al een correctie ingestuurd, zal later de bonus tracks even doen.

Nieuwe plaat komt er ook aan, op 25 september, met de titel 'Destroy All Humans' (ingestuurd)!