Conception - Flow (1997)

DIt was hun laatste plaat uit 1997. Zanger Roy Khan is naar Kamelot gegaan en Tore Ostby naar Ark en speelt ondertussen bij de Noorse hardrockgroep Street Legal.

5 sterren voor deze prachtplaat
Een unieke band in het progmetal genre met een eigen geluid.
Ze zijn jammer genoeg nooit echt bekend geweest.

En toch is dit één van DE platen in het genre voor mij. Misschien een ietsje afwijkend van hun sound maar de songkwaliteit des te beter !

Hey... dit klinkt als erh... Muziek in de oren !
Interessant zeg...

Dus de zanger van Kamelot zat hierbij?
Hmm.... dat is veelbelovend...;

Progmetal???
Hm... Klinkt nog beter..... Dit moet ik toch eens gaan opzoeken....

Klassieker!
Na de wat minder originele eerdere platen werd er een schepje meer electronica toegevoegd met dit album als prima resultaat. Wat een geluid ook. Gethsemane knalt er al meteen lekker in.

Angel, A Virtual Lovestory, Flow en Cardinal Sin zijn mijn favorieten.

Voor mij is het nog altijd: de zanger van Conception zingt nu bij Kamelot...

'N zeer lekkere plaat. Roy's stem klinkt hier perfect.

Wat zonde, 4 stemmen. Dit heeft dit plaatje toch werkelijk niet verdiend. Mag ik zeggen dat ik dit eigenlijk nog wel beter vind dan Kamelot ?

Dat mag je zeker. Hoewel ik beide bands goed vind, is Conception toch wel luchtiger dan Kamelot. Dat maakt dat Khan hier veel frisser en minder theatraal klinkt dan op de meeste Kamelot platen.

Ken alleen Gethsemane. Is de rest vergelijkbaar?

Cry en Hold On zijn meer ballads, A Virtual Lovestory en Angel klinken iets moderner maar evengoed melodieus. De overige tracks liggen in het verlengde van Gethsemane.
Titelnummer en Cardinal Sin zijn mijn favorieten. Als je dit plaatje tegenkomt, zeker niet twijfelen!

Aardige plaat. Redelijk tot goed songmateriaal en vooral een glansrol voor Roy Khan. Geheel in de tijdgeest ook een (grungy) misser: Tell Me When I'm Gone. Jammer.

Redelijk goede plaat. Niet zo goed als de twee geweldige voorgangers, maar ruim voldoende. Jammer genoeg was dit de laatste in de rij van 4, Khan werd namelijk"weggekocht" door Kamelot en ging meezing-Powermetal maken.
Muziek klinkt ook hier wat lichtvoetig(er) en minder Proggy dan eerder. Maar er is nog veel te genieten middels de klasse opener en het catchy "Reach Out" bijvoorbeeld. Ook de twee laatste nummers mogen er zijn, zo jammer dat het hierna stopte. Ik heb de laatste werkstukjes deels gehoord, missen toch de magie van de vroege jaren.