Joe Henderson - The State of the Tenor • Live at the Village Vanguard • Volume 1 (1986)

Ik weet niet meer wat ik voor stem hier had uitgebracht, maar dat het steengoed is, dat weet ik wel nog, dus vooruit, 4,5.

Heerlijk, als je dat gekuch op de achtergrond erbij hoort. Je weet dan ook dat er gewoon gerookt wordt. Vroeger werd er wat afgepaft in die zalen en café's. De Jazzmuzikanten rookten gewoon mee. Dat zorgt ook wel voor een sfeertje.

Het sax-trio is misschien wel één van de minst gangbare (saxofoon-bas-drums), maar omdat de basgitaar geen fretten heeft en geen akkoorden speelt (zoals piano of gitaar of orgel) geeft het ook enorm veel vrijheid. Joe Henderson weet dat. En daarom zijn zijn trio-platen zo vrij en open. Geen akkoorden, alleen toonladders. Vast niet voor iedereen weggelegd, maar ik houd ervan.

Deze plaat wordt vergezeld door een broertje die gewoon even goed is.

Joe Henderson, Al Foster en Ron Carter. Meer heb je niet nodig. Pure magie.