Convextion - Convextion (2006)

Wat een fantastische dobberende, rokerige geluidssoep. Bij nader inzien past deze beschrijving ook bij het woord convectie

Ik hoor de dub techno van Juan Atkins terug (Model 500 - Deep Space en Infinity). Niet zozeer die van Basic Channel, waarnaar het meest wordt verwezen.

Dat dit album een flinke hype om zich heen heeft hangen, vind ik terecht. De hype komt waarschijnlijk door de kwaliteit en schaarste van het materiaal. In de afgelopen 10 jaar voor dit album zijn er slechts 11 nummers verschenen van Convextion. Nummers die naar meer smaken. Dan wordt het hoofd op hol gebracht als er ineens een volledig album verschijnt En een mooi album is het.

Na mijn afgelopen vakantie in Centraal-Europa kwam de afbeelding op de hoes mij ineens heel bekend voor: en ja hoor, ik blijk zelf ook een foto van de Praagse metro te hebben gemaakt

Over het album zelf: zeer degelijk, al moet ik zeggen dat vooral de laatste drie nummers mij echt kunnen bekoren.

Geweldig, dat is 'm. Ik vind de kaft mooi. Het heeft voor mij een soort visuele analogie met de muziek. Elke keer dat het loopje langskomt ga je langzaam maar zeker een blokje dieper in de tunnel van deze muziek. Tenminste, als je openstaat voor de reis. Als je er zo naar gaat luisteren komt het pas echt tot z'n recht.

Toch heb ik niet het idee dat hier tracks op staan die kunnen gaan tippen aan mijn favorieten Niche, Ondes en Crawling & Hungry.

Hoe goed ik andere nummers ook zou vinden, een aantal van deze tracks staan er voor mij op hun manier sterk naast. Dit is afwijkend materiaal ten opzichte van oudere Convextion. Vergelijkingen vind ik dan trouwens overbodig, net als de nieuwe DeepChord met Basic Channel vergelijken. In termen van kwaliteit kun je het natuurlijk wel vergelijken, maar naar mijn mening is dat ook heel moeilijk in deze gevallen. Maargoed, mijn ervaringen zijn dus anders. ''Zeer degelijk'' en ''alleen de laatste drie nummers die echt kunnen bekoren'' daar kan ik me ook niet in vinden. Ik vind de eerste vier nummers niet bepaalt om licht op te vatten.

Equanimity begint en het geeft me het gevoel alsof ik in een cocon zit, het biedt een ruimte waar niemand me kan schaden, zeer meditatief nummer.

Mooie afsluiting en de overgang naar Solum Ferrum mag er ook wezen. Dit nummer voelt wel als een klassieker aan voor mij. Het bouwt heel mooi op, tot ik op lichtsnelheid door de ruimte aan het trekken ben. Diep genieten.

Desolate Hub heeft een wat donkerder geluid en een aparte groove, die uit oude dub grijpt. De wat ongemakkelijke sfeer ligt me niet zo lekker. Nu ik de mp3 speel krijg ik het idee dat wanneer de bassen net wat voller klinken de ongemakkelijker sfeer wel aangenaam overkomt (beetje een paradox) *haalt vinyl uit de kast* en ja hetzelfde klinkt nu wel aangenaam. Beetje jammer, maar wel zo prettig voor de koper. Ook hoge geluiden klinken helderder en simpelweg meer als pure muziek die drijft door de ruimte. Op het einde is de hoge trillende treble bliep-melodie een organisch lust voor het oor. Op mp3 hoorde ik dat ook niet. Zo was ik een jaar ofzo geleden ook erg geschrokken van het verschil tussen mp3 en CD/vinyl. Je hoort gewoon wezenlijk niet dezelfde dingen bij enigzins subtiele producties.

Astrum is één van mijn favorieten door de melodieusheid die me direct treft. Heel Detroit, heel futuristisch, spannend, emotioneel en dansbaar.

Premiata heeft een prachtige Atkins basis, helaas liggen de melodieën die daarbij komen -te beginnen met de bassline- er niet sterk bij. Een beetje iets voor een film die op een andere planeet speelt. Wel zitten er een aantal fantastische passages in dit nummer. De metallic hi-hats even, of de andere hats op de afbouw.

Frozen Surface is een wat meer Basic Channel type nummer, vooral door de toon van de akkoorden. Na een paar minuten valt het pas in elkaar. Een erg mooi nummer vanaf dan, maar wel wat conventioneler dan de voorgangers.

Sulpher Vent grijpt mooi terug naar een element van het geluid van Desolate Hub, een erg gaaf nummer dat lekker lang doorgaat voor een extensieve reis.

JMA020603 neemt je ver weg zonder er beats tegenaan te gooien. Heel ritmisch en trance-inducerend.

De laatste drie tracks verschillen wel wat van de voorgangers moet ik opmerken. Ze lopen wat vertrouwelijker en zijn op een bepaalde manier wat koeler qua emoties. Dat brengt andere kwaliteiten met zich mee. Daar hou jij wellicht meer van T.O. Of de nummers beter zijn kan ik niet zeggen.

Tot zover deze late night John Doe analysis

Halfje omhoog hier, is het toch wel waard

Hier is mijn remake van de kaft. Een dag voordat ik naar Praag ging bedacht ik me nog dat ik dit zal kunnen zien. Toen heb ik het album ook maar even op m'n mp3-stick gezet. Bij aankomst meteen aangetroffen en deze foto gemaakt. Alleen de halte ''Muzeum'' ziet er zo uit geloof ik, allemaal mooie verschillende haltes. In de metro kwam de muziek later ook erg mooi tot z'n recht. Het lage geluid, de beweging en terugkerende patronen, de suizende lucht. De sterke luchtstromen die op gang komen vlak voordat een metro arriveert passen passsen exact bij het woord ''convextion''.

Er is trouwens een rerelease met extra tracks die binnenkort op cd uitkomt. Het nummer dat ik wat conventioneler noemde staat er niet bij. Misschien word het tijd voor meer mensen om deze plaat te proberen.

Mooie plaat, vooral op de koptelefoon. Dit stuwt me voort terwijl ik stil zit. Alsof de beats je voortdragen door je gedachten, evolueren de klanken met iedere slag voortdurend door. Inderdaad als een enorm metronetwerk van staal en beton doorkruisen lijnen elkaar hier, overlappen ze af en toe om vervolgens diep doordreunend bij hun eindpunt aan te komen.

Echt een album dat het waard is om wat uitgebreider voor te gaan zitten.

Mooi hoor, beetje een combinatie van Plastikman en Basic Channel.

Bij Equanimity verslapt eigenlijk mijn aandacht en dat is niet best voor een opener. Dan is de rest vooral lekker gruizig en psychedelisch gelukkig. Maar toch...eerst nog eens wat vaker luister. Daar ben ik wederom mee bezig.