Paul Weller - On Sunset (2020)

Cheapo hoes, hopelijk is dat slechts een 'placeholder'.

En Earth Beat heeft veel gemeen met zijn laatste EP vol instrumentale Elektronische deuntjes.

Paul Weller | Earth Beat (Official Audio) - YouTube

Nope, is de officiële. Weller's albums staat niet bepaald bekend om hun fraaie hoezen.

Village is best wel een lekker nummer, zo met die Hammond erbij. Paul weer op de soulvolle tour.

Het soulvolle More is al een weekje uit, lang uitgesponnen. Lekker nummer, maar hoor wel zo af en toe de auto-tune bijspringen.

Paul Weller | More (Lyric video / official audio) - YouTube

Ik was niet zo kapot van zijn elektronische uitstapjes, wat dat betreft mooi dat hij met More terug naar een wat traditioneler geluid gaat. Voelt toch een beetje als thuiskomen bij Weller.

Blijkbaar niet dus. Ik ben het met Poles Apart eens dat Wellers hoezen meestal niet fantastisch zijn, maar deze oogt wel heel goedkoop. Alsof de klus is uitbesteed aan het zoontje van de dienstdoende graficus....

Ik vind sowieso dat - enkele uitzonderingen daargelaten - hoesontwerpen in het Spotify-tijdperk nog nauwelijks de moeite waard zijn. Het lijkt wel of daar überhaupt niet meer in geïnvesteerd wordt qua tijd en moeite.

Village klinkt aangenaam, maar meer ook niet. More is beter, ondanks of misschien wel juist dankzij de elektronische aanpak. Maar waarschijnlijk is het gewoon een sterker liedje...

Als je als artiest moet kiezen tussen een betere hoes of een (betere) video... het zijn onkostenposten waarvan je maar moet afwachten of het iets oplevert. Maar het is inderdaad wel jammer... alhoewel er ook vóór Spotify heel vele lelijke hoezen zijn gemaakt. Maar ik vermoed dat omdat er nu meer producties in Eigen Beheer zijn dat de artiesten er niet te veel geld aan willen spenderen.

De hoes van de nieuwe van Wendy James (Queen High Straight (2020)) schijnt via een poll door de fans bepaald te zijn maar ik vind het niet zo geweldig. De photo-shoot lijkt me mislukt, zie daar geen enkel echt mooie foto tussen zitten. Dus ja als de fans het zo gekozen hebben dan kan je er ook niet alleen de artiest op aanspreken.

ik vind de hoes trouwens ongelofelijk esthetisch en hoopte dat Paul Weller een Vaporwave album gemaakt had. Een hercontextualisatie van zijn vroegere werk zeg maar. ik denk dat het zou werken.

Vreselijk armetierige clip en wat mij betreft ook een zeer gezapig, zouteloos nummer.

Nee, dat is natuurlijk een gedrocht van een hoes en je moet al zeker niet je fans laten kiezen. Leidt zelden tot iets goeds. Vormgeving is een vak, ik kan het weten.

Fijne plaat bij eerste luisterbeurt. Gaat op repeat.

Hier ook.

In tegenstelling tot de vele positieve kritieken op voorganger True Meanings was het mij allemaal veel te gezapig, wat mij betreft werd het nodige vuur gemist. Op On Sunset grijpt Weller terug op de soul van de jaren 70 maar sluipen er ook wat jaren 80 klanken in, mede door de toevoeging van keyboard klanken die herinneren aan dit decennium. Het knappe aan Weller is dat de beste man met diverse stijlen, uit verschillende tijdsperiodes overweg kan. Van soul, blues, folk, rock en zelfs jazz, de beste man weet altijd wel wat fraais uit zijn pen/gitaar te toveren. Echter ook dit plaatje is geen topper. Het is onevenwichtig van aard, dat zit hem in het feit dat Weller teveel details en genres ineen probeert te weven, de focus is weg, opener Mirror Ball vormt daar een blauwdruk van. Het middenstuk bevat een minuut waarin eigenlijk niks gebeurt, om daarna via fraaie arrangementen weer het nummer ingezogen te worden. Baptiste vormt een ode aan de soul, klinkt gevarieerd maar kan niet over de hele lengte boeien. Old Father Time is een mooie song, grijpt ook weer terug op de jaren 70, het lichte funky element doet wat denken aan Jamiroquai. Het titelnummer laat een Westcoast geluid horen, licht georkestreerd en vormt een goede compositie. Equanimity is flauw, en wat eenvoudig, dit kan Weller echt beter. Walkin is al wat beter, een relaxte basis, dromerige soundscapes en variatie alom. Earth Beat bevat wederom wat funk elementen, gedrenkt in een soulvolle basis, maar ook hier geldt weer voor, het is vrij degelijk maar grijpt je ook niet bij de lurven. De kitsch maar fraaie kitsch wel te verstaan bewaart Weller voor het laatst, een akoestische song, met aanzwellende blaas- strijkinstrumenten, Paul komt er mee weg, maar eerder vanwege de rijke arrangementen dan dat hij zelf met een inspirerende zanglijnen voor de dag komt. Zo is het een plaat geworden met 2 gezichten; fraaie arrangementen en toevoegingen en een schat aan ervaring die Weller omzet in degelijke nummers, maar ook een kant waarbij Weller teveel wil, vreemde keuzes maakt en de scherpte mist om compacte songs met een duidelijke richting te schrijven. Weller doet waar hij zin in heeft en dat is zijn goed recht, maar een topper is On Sunset niet geworden.

De “ modfathers” 15e studioalbum laat een mooie mix horen van popsongs en ballads. Een album die, zo is mijn ervaring, niet geschikt is als achtergrond muziekje, maar waar je echt even voor moet gaan zitten. Dan komt de muziek tot volle wasdom. Ook met de koptelefoon op de oortjes doet ie het goed trouwens.

Als ik even een paar nummers eruit mag lichten zijn dat het lekkere More waarop Weller wordt bijgestaan door Julie Gros, het fijn groovende Old father tyme en het zomers klinkende On sunset.

Ik heb de uitvoering op “Peach” vinyl waardoor het vinyl prima matched met het wat eenvoudig ogende artwork. Album is verpakt in mooie gatefold hoes.

Lekkere plaat!!

En hier is de volgende plaat al:

Paul Weller announces new album 'Fat Pop (Volume 1)'.

Ook weer een prima plaatje van Weller. Hoge kwaliteit , ietwat vernieuwing weer en bovenal weer fijne liedjes. Weller kan ik er altijd wel bij hebben , ik heb hem nog nooit echt kunnen betrappen op een slecht album. De een spreekt wat meer aan dan de ander , maar over het algemeen altijd prima verzorgd en nooit door de ondergrens. Voor deze ook weer 4 sterren.