MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Vive la Fête - Jour de Chance (2007)

mijn stem
3,50 (46)
46 stemmen

België
Electronic / Pop
Label: Surprise

  1. Aventures Fictives (3:47)
  2. Mais (3:05)
  3. La Route (3:36)
  4. Tout Va Continuer (3:24)
  5. Bêtises (3:24)
  6. Tout Fou (2:51)
  7. Une Par Une (3:42)
  8. Je Suis Fâchée Avec Toi (3:06)
  9. Quatsch (3:40)
  10. Stupid Femme (3:43)
  11. Il Pleut (3:20)
  12. Télé (3:31)
  13. Love Me, Please Love Me / Love Me, Please Love Me [Alternative Version] (19:23)
totale tijdsduur: 1:00:32
zoeken in:
avatar van Wimmm
4,5
Vind hun 'nieuwe sound' gewoonweg subliem - geweldige plaat.

avatar
Jocharo-T
Ik vind Love Me, Please Love Me een erg mooi nummer. Het klinkt mij op een bepaalde manier erg bekend in de oren.

avatar van philtuper
Niemand weet het, maar Une Par Une is eigenlijk gewoon een wereldhit.

avatar van RonaldjK
4,0
geplaatst:
Destijds uit de bieb geleend en enkele nummers op cd gebrand. Maar inmiddels staat het volledige Jour de Chance hier in de kast, of beter, draait in de speler.

Zojuist luisterde ik naar Gold und Liebe uit 1981 van D.A.F. en dan valt op dat Vive La Fête mogelijk van de Duitsers heeft geleend. Maar misschien ook niet, want wie dansbare muziek met oude synthesizers maakt, zit al snel in deze muzikale contreien.
Bij mijn eerste kennismaking met Vive la Fête (single Je Suis Là) had ik bijna de illusie dat in 1981 Jo Lemaire bij The Cure was gaan zingen, als u snapt wat ik bedoel. Zeven jaar later is de groep zeven jaar volwassen en homogeen gaan klinken.

Het gaat fel uit de startblokken met Avontures Fictives, pakkend gevolgd door Maisen het chansonesque La Route en de uitwaaierende gitaar in pareltje Tout Va Continuer. Gebleven zijn humor (het Duitstalige Quatsch) en sensualiteit, maar kwaliteit en variatie zijn gegroeid. Dat het me destijds niet opviel! De gitaarpartijen van Danny Mommens zijn afwisselend, de warme en diepere synths passen daar goed bij.
Zangeres Els Pynoo brengt eveneens meer variatie, inclusief soms een rafelrandje in haar stem, zoals in Bêtises. Je Suis Fachee avec Toi klinkt dan inderdaad als een popsingle uit '81, boosheid in Stupid Femme, diepe synths in Il Pleut, waar Mommens op gegeven moment zijn roepende stem aan toevoegt.

Na het scheurende Télé sluit het album verrassend af met de piano-plus-zang van Love Me, Please Love Me. Een klassiek (maar zelfgeschreven) popliedje in 6/8-maat, koortjes en strijkers. Na 4'39" is het nummer voorbij en wordt het stil. Ik had echter niet door dat de track doorliep, om op 15'07" terug te keren met een synthesizer.

De tekeningen op de fraaie hoes zijn van Pynoo, een cd die méér klasse bevat dan ik destijds doorhad.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 19:10 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 19:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.