Absynthe Minded - Riddle of the Sphinx (2020)

Mixing the medicine, Easy, Hell hole en Clickbait mermaid reeds op spotify te beluisteren.

Op Spotify zie ik vooralsnog een EP staan met dezelfde titel. Ben wel benieuwd, want de eerste singles klonken wel echt AM.

niekle de ep op spotify bestaat uit de singles die gebundeld worden als een "growing album), normaal moest het album vandaag uitkomen maar met de coronacrisis zal het album waarschijnlijk uitgesteld worden, (de nieuwe Ellen Schoenaerts is ook al 3 weken te laat met verschijnen)

nieuwe releasedatum 19 juni... wel al een goeie week gelekt dusja

De sound van Absynthe Minded is door de jaren heen nogal geëvolueerd. In de beginjaren waren er nog de invloeden uit het Django Reinhard hot club quintet die naderhand volledig verdwenen zijn. Een vijftal jaren geleden was de breuk met het verleden helemaal compleet nadat frontman/songwriter Bert Osteyn de band ontbond en opnieuw samenstelde met enkele jonge honden. Qua instrumentarium betekende dat ook het afscheid van de kenmerkende viool die lang onderdeel was van de sound. Sindsdien heeft Osteyn nog enkele albums uitgebracht onder noemer van AM maar ook een solo-album. Het blijkt wel dat hij de naambekendheid van AM nog steeds nodig heeft. Wat er ook van zij, Bert Osteyn is altijd blijven doen waar hij goed in is: het schrijven van mooie popliedjes met hooks. Deze plaat is geen uitzondering en bevestigt alleen maar het talent van Bert Osteyn. Na een eerste luisterbeurt kan ik al besluiten dat Riddle of the Sphinx heel wat moois bevat, en dat me in de sound af en toe enkele synthesizerklanken opvallen (maar zeker niet overdreven). Ik vind het wel fenomenaal hoe Osteyn het allemaal zo makkelijk laat klinken en het uit zijn mouw blijft schudden. Liefhebbers van goeie pop geworteld in authentiek songwriterschap hebben hier een leuke kluif aan.

Dit is nog maar het tweede AM-album sinds het stopzetten van de de originele bezetting hoor .

Ten opzichte van de vorige plaat zijn er twee personeelswissels doorgevoerd: de vermaarde Isolde Lasoen vervangt Simon Segers achter de drumkit, en Laurens Dierickx is de nieuwe toetsenist. Daarnaast is, naast Bert Ostyn, ook bassist Sergej Van Bouwel sinds het begin van de partij, al was Absynthe Minded in de eerste jaren een eenmansproject van Ostyn.

Voor de rest ga ik volledig mee met Bobbejaantje: de sound is wat veranderd door een andere bezetting uiteraard, maar aan de basis is weinig veranderd, en dat zijn de patente popsongs van Ostyn, vaak voorzien van een fraai randje, maar bovenal blijven de liedjes makkelijk in je hoofd hangen.

Missie alweer geslaagd, dus.

3,5 sterren

Verhoogd naar 4 sterren. Deze plaat kruipt in mijn systeem.

Inderdaad AOVV ging het in den beginne om het éénmansproject van Bert Ostyn (en ik moet me excuseren dat ik zijn naam verkeerd schreef in bovengaand bericht). Het allereerste EP'tje van AM - dat niet vermeld wordt in de discografie op MM - was ook Ostyn solo op de gitaar dacht ik.
Begin jaren 2000 heb ik de eerste bezetting nog aan het werk gezien in de Gentse cafeetjes toen ze nog Absynthe Minded Quartet heetten, zonder drummer was dat. Elk concert beëindigden ze toen met een a capella song, vierstemmig, wondermooi was dat, al hebben ze dat nummer bij mijn weten nooit op plaat gezet.