Walt Wilkins - Vigil (2013)

Walt Wilkins is een Texaanse troubadour, speelt solo soms ook met een band. Nederland beschouwt hij als zijn tweede vaderland.
Ik kende hem helemaal niet en dit album voor een klein prijsje bij een kringloop gevonden.
Nu blijkt Walt Wilkins het licht te hebben gezien, een reborn christian en dan vrees ik vaak het ergste. Meestal als de boodschap belangrijker wordt dan de muziek dan gaat het vaak bergafwaarts. Aangezien ik geen andere muziek van hem ken, kan ik het moeilijk beoordelen. Op een Nederlandse alt-country site was een leuke discussie te lezen over deze plaat. Maar daarover dadelijk meer.
Als je de plaat gewoon oppervlakkig beluister hoor je een uitstekende muzikant die prachtig americana maakt. Mooie nummers , prachtige begeleiding, soms zingt zijn vrouw mee. De combinatie van folk, country en soms wat blues klinkt prima en Walt heeft een prettige stem.
Je hebt dan helemaal niet in de gaten , dat het toch ergens een gospel gehalte heeft.
Luister je aandachtig naar de teksten , zullen sommigen misschien wel afhaken. Het ligt er niet allemaal duimendik bovenop en het is niet allemaal Jezus voor en Jezus na, maar de teksten zijn wel duidelijk christelijk georiënteerd en dan wel van een bepaald soort christelijkheid dat het waarschijnlijk in Texas best goed zal doen en goed verkoopt.
Daar ging de discussie wel over bij die alt-country site. Sommigen kunnen het best hebben dat de teksten chrsitelijk/gelovig zijn, als het maar goed gebracht ook muzikaal. En dan worden Sam Cooke & the Soul Stirrers , The Holmes Brothers, Aretha Franklin genoemd waarbij hun geloof juist ervoor zorgde dat ze de meest prachtige platen maakten. Ook Johnny Cash en Bob Dylan worden genoemd, maar het is voor sommigen echt de vraag of hun 'christelijke' platen wel zo goed als hun andere waren.
Bij sommigen zorgen de teksten er toch voor dat ze het eind van de plaat niet halen.
Hoewel ik een haat/liefde verhouding met artiesten die zo nodig over hun geloof willen zingen, stoort het me bij Walt Wilkins veel minder en dat komt toch door die prachtige muziek. Het zijn stuk voor stuk bijzonder mooie songs en hoewel de teksten voor mij wel wat minder christelijk mogen, stoort het mij niet.
Ik ben niet op de hoogte of de volgende platen van hem ook deze teksten hebben, ik verwacht ergens wel, maar dit is echt wel top americana.