Laibach - Revisited (2020)

Tien nummers van hun debuut (? > volgens mij ook nummers van het album dat daarop volgde) bewerkt en aangevuld met 2 live tracks. Als zelfstandig album uitgebracht want er staat op Discogs een re-issue van het debuut waar dit onderdeel van uitmaakt, met nog meer 'goodies'.

Zo op het gehoor een mix van live-in-the-studio opnames met overdubs / effecten. Minder Punk / Post-Punk en de Industrial schuift op richting zowel Lo-Fi als Ambient (en ook Avant-garde is niet ver weg). Het blijft lekker sfeervol donker richting Gothic en dus minder luchtig dan hun laatste albums Spectre (2014) en The Sound of Music (2018) en sluit eerder aan bij Also Sprach Zarathustra (2017).

De 'doom' in de (spreek)stem van Milan Fras is gebleven, naast dat de piano een iets meer prominente plek heeft gekregen.

Heerlijke bewerkingen, veel meer ruimte voor de piano.

Ook hebben ze via samples en synths het geluid verbreed als of er een orkest bij betrokken is. Alhoewel ik echte instrumenten prefereer boven gesamplede instrumenten, zeker als het blazers en strijkers betreft, heeft Laibach dit heel goed gedaan. Helpt natuurlijk dat in Industrial productie's het geluid altijd wat vervormd is en dan kunnen ze met wat bombast dit toch mooi laten klinken.

Vooral de eerste helft van het album is heerlijk maar bijna 5 kwartier is voor deze Electro Pop Rock liefhebben toch te veel van het goede. Ook al verveelt het dus niet. Is meer voor later op de avond alhoewel om werkelijk hiervan te genieten moet het volume niet te laag zijn. Dat werkt namelijk niet met de bombast die regelmatig voorbijkomt.

De twee live nummers klinken ook prima, alhoewel ze niet veel toevoegen aan de bewerkte versie's die elders op het album al staan. Klinkt alsof er een koor aanwezig was bij de live opnames maar misschien zijn dit ook samples.

Favorieten SMRT ZA SMRT

ook KRVAVA GRUDA - PLODNA ZEMLJA is mooi, Electro meets Ennio Morricone.

Terwijl er in BRAT MOJ een stuk zit dat doet denken aan Feindflug's Roter Schnee