One Desire - Midnight Empire (2020)

Een nieuwe van One Desire, de romantische AOR-ers uit Noord-Europa, met de pretletter Linman en zijn heldere stemgeluid. De drie singles die inmiddels zijn verschenen, overtuigen alledrie, en het niveau van de vorige plaat wordt wat de nieuwe nummers betreft moeiteloos gehaald. De drie nummers nestelen zich weer vakkundig in je geheugen. Over een maandje weten we meer..

Had er nog nooit van gehoord maar wat een lekkere plaat zeg. vanaf de eerste luisterbeurt klinkt het ook meteen vertrouwd. Voor nu een mooie 4, en nu op naar hun debuut cd. Ik ben benieuwd.

Jazeker, ze flikken het weer. Het niveau van de eerste plaat wordt weer gehaald. Enkele echt hele goede uitschieters die redelijk stevig zijn, en ook enkele ballads. Opvallend zijn 2 Toto-achtige nummers, en wat mij betreft zijn alle vier musici goed in vorm: De zanger blijft een kraakheldere stem houden, met enkele uithalen die hij op zijn 35ste waarschijnlijk niet meer haalt, maar voor nu helemaal in orde. Het is allemaal niet metal, maar toch klinken de gitaren prima door. De tandem bas en drums spelen gedienstig, maar toch vet subtiel met mooie wisselingen van vooral de bas. Deze plaat ademt ondanks de vele lagen veel ruimte uit, ook door de soms bijna ijle zang (maar nooit te scherp of te steriel). Compositorisch geen echt onverwachte zaken, maar toch klinkt deze plaat als een klok, met soms prachtige modulaties binnen de nummers. Nauwelijks fillers. Ik merk dat ik deze plaat meer draai dan zijn voorganger heb gedraaid. Dikke vette plus voor deze AORockers

De eerste 3 singles die ik heb gehoord beloven in ieder geval alvast heel veel goeds! Gaat, zo lijkt het, moeiteloos mee in de slipstream van H.E.A.T en Dynazty, die dit jaar ook al met fantastische nieuwe albums op de proppen kwamen. Ben zeer benieuwd naar de rest van de nummers.

Wederom een fijn plaatje van de heren, de muziek is tot in de puntjes verzorgd, er is flink aandacht aan besteed en de productie is (zoals bekend van Frontiers Records) om door een ringetje te halen. Er zijn dus weinig op- en aanmerkingen te bedenken. Wat mij echter net als bij de vorige worp ook bij deze worp bekruipt; het mag wel iets gruiziger. Elk nummer scoort (vaak een dikke) voldoende, waar dit bandje ergens tussen Toto en Dream Theater laveert blijft het songmateriaal allemaal keurig binnen de lijntjes, wie zich daar niet aan stoort haalt met dit schijfje een topper in huis. Ik vermaak mij an sich prima met de verzorgde hardrock en de kristalheldere productie, de voorganger vind ik alleen net iets sterker, want voelt in tegenstelling tot dit plaatje wat minder aan als een herhalingsoefening. Sterkste song; Through the Fire; gevarieerd, een epos achtige sfeer en een kamerbreed refrein.

Ik ken de zanger van zijn vorige project Sturm Und Drang, waarbij nummers als Goddamn Liar, Breakaway, Thats The Way I Am en Last Of Heroes je zeker bekoren. Leuk om 'mijn' vertrouwde bandje in de vorm van Lindemann terug te horen in dit project. Shadowman is bijna nostalgisch Sturm und Drang, dus ik ga dit album eens helemaal luisteren.

Linman* - Lindemann is die van die vuurwerkdildo's.

Nieuwe single van One Desire, never gonna stop. Ik word er niet blij van, het stampt maar door, zit niet echt een lekkere melodie in. Ik weet het niet wat het is, compositorisch vind ik het zwak, helaas.