Vengeful Spectre - Vengeful Spectre (2020)

Op hun Bandcamp-pagina wordt de band omschreven als The Eastern Folk Black Metal Swordsmen. Toegegeven, dat is nogal dramatisch aangezet, maar dit is wel een overrompelende debuutplaat, waarin ziedende black metal op fantastische wijze wordt gecombineerd met traditionele Chinese instrumenten.

Daarbij is de duur van het album ook perfect; niet te lang, niet te kort!

Vengeful Spirit kiepert een lekkere bak spookachtige herrie over ons heen. Tot in de puntjes verzorgd en rijk aan details. Die Oosterse invloeden zijn heel beeldend maar verhullen uiteindelijk de schatplicht aan Cradle Of Filth niet. Zolang het naar gedreven klinkt zoals hier, hoor je mij verder niet klagen.

Deze band kwam ik toevallig tegen tijdens één van mijn vele omzwervingen op het wereldwijde web. Ik was via een andere band (weet niet meer welke) op Metal-Archives bij Vengeful Spectre, een illuster gezelschap uit de provincie Guangdong, terechtgekomen. Gierende black metal met folk-invloeden uit China? Dat moet toch echt de eerste keer zijn dat ik het tegenkwam. Leve de mondialisering (al laat ik dat in het huidige, door de COVID-epidemie geteisterde tijdsklimaat, maar niet te luid roepen)!

Meer dan één luisterbeurt had ik niet nodig; ik was gelijk verkocht. Eigenlijk trekt de hoes al meteen de aandacht op treffende wijze: we zien een eenzame, verwaaide strijder, die vermoeid een wapperende vlag vasthoudt temidden een hoop lijken (medestanders, vijanden? Ik heb er het raden naar). Het is nacht, en de volle maan zorgt voor een naargeestige belichting van de scene, die verder bestaat uit restanten van gebouwen (eentje staat nog zo goed als recht, maar de schade is aanzienlijk). Roofvogels zwermen in de lucht rond, op zoek naar een makkelijk verdiend maal.

The Eastern Folk Black Metal Swordsmen: zo noemt de band zichzelf. Een beschrijving die de lading perfect dekt, als je het mij vraagt. Dit debuutalbum, waarvan Wailing Wrath reeds eind 2019 als single werd uitgebracht, is goed voor 36 minuten pure magie. Het merendeel van die minuten bestaat uit loeiend harde, intense black metal; misschien niet echt vernieuwend, maar wel ontzettend goed uitgevoerd. De lugubere krijsvocalen zorgen daarenboven voor een flinke dosis extra naargeestigheid. Er zitten echter ook rustpunten in de songs; vooral als intro en outro bedoeld, en dan worden er vaak traditionele oosterse instrumenten gebruikt. Het sfeertje van oorlog, dood en verderf gedijt er alleen maar beter in.

Het is echter de combinatie tussen beide factoren die voor mij de doorslag geeft dit album tot nu toe de topper van 2020 te vinden, en het beste voorbeeld daarvan is wellicht het reeds eerder aangehaalde Wailing Wrath. Wat een episch beest; 8 minuten lang word je om de oren geslagen met fantastisch, gevarieerd riffwerk, oorverdovende drumsalvo's, vocalen die mijn ingewanden binnenstebuiten keren en die prachtige symbiose van alle voorgaande elementen met oosterse instrumenten. Samen met [i[Rainy Day Carnage[/i] (en bruggetje Hermit één van de knapste kwartiertjes black metal die ik al heb gehoord.

Ik heb dit album ondertussen toch al een keer of vijftien gehoord, en ben er nog even gek op als bij de grote ontdekking. Deze heren ga ik dan ook met argusogen blijven volgen!

4,5 sterren