Israel Nash - Topaz (2020)

Iedere keer als er iets nieuws van Israel Nash verschijnt veer ik weer op, ondanks dat hij mij de laatste jaren steeds een beetje teleurstelt. En dat komt voornamelijk door de naar mijn idee veel te bombastische producties. Aan zijn fantastische stem en zijn kunst om pakkende liedjes te schrijven mankeert niks.

Zijn nieuwe EP 'Topaz' klinkt op het eerste gehoor heel aardig. Vijf Americana liedjes die goed in het gehoor liggen. Met 'Down in the Country' zou hij zelfs een hitje kunnen scoren. Kortom, het valt zeker niet tegen. Ik ben dus benieuwd of het na meerdere luisterbeurten nog steeds bevalt.

Nou zeg, wat een verademing vergeleken bij dat gezemel van de laatste 8 jaar, al is lang niet iedereen het met me eens. Gelukkig maar. Bij gebrek aan goede songs werden composities helemaal overgoten met psychedelica onnodige intro's outro's en zijn zang was bij vlagen nauwelijks te horen. Hoe simpel het eigenlijk kan zijn bewijst Nash op dit album dat helaas maar 5 nummers duurt, maar alle 5 nummers met een kop en een staart, zonder tierelantijntjes. Gewoon een heerlijk album. Hij kan het nog!

Inderdaad, een fijne EP. De manier waarop Israel Nash enkele Amerikaanse oergenres (country, folk, rock, zelfs wat blues) met elkaar weet te verzoenen, en dan dat karakteristieke stemgeluid.. Lekker toch?

Ik ben overigens één van die mensen die het niet eens met je is, Hendrik68: Lifted vind ik een puike plaat door de toegevoegde psychedelica (let wel: dit werkt niet op elk nummer evengoed!), en ook een plaat als Rain Plans kan op mijn goedkeuring rekenen.

Laat de man zich nog maar wat verder ontplooien; hoewel de 40 stilaan in zicht komt, lijkt er voor hem (hopelijk) nog een mooie toekomst weggelegd.

Zo ver verwijderd is dit toch niet van Lifted? Wat minder studio-als-instrument, maar ik hoor nog steeds psychedelica, net zoals ik op alles vanaf Rain Plans nog steeds country hoor. Gelukkig maar.

Dat klopt eigenlijk wel, Stijn_Slayer; ook op deze EP laat Nash een divers geluid horen. De psychedelica is nog steeds aanwezig, zij het in wat mindere mate, naar mijn mening. Zo heeft Down in the Country een misleidende titel, want country is het allesbehalve. Wel een schitterende song.

De overige songs hebben wel meer country-trekjes, maar ook invloeden uit folk, blues, americana... De songs zitten vooral goed in elkaar, met doorleefde teksten van Nash zelf en natuurlijk die prachtige stem, die de kracht heeft om een song werkelijk te dragen en de luisteraar mee te trekken richting hogere sferen.

Als label staat bij deze EP trouwens Dripping Springs, en laat dat nu net de ranch zijn die Nash sinds 2011 betrekt in Texas. Dan zullen de songs wellicht daar zijn opgenomen? Daar vind ik niet meteen verdere info over.

4 sterren

12 maart nieuw album Topaz (deel 2 ?)