Audiotransparent - Audiotransparent (2003)

Mooie, melodramatische muziek (soms bijna op de manier zoals radiohead dat ook kan). Minpuntje vind ik wel dat het soms weinig geïnspireerd klinkt maar dat komt vooral denk ik omdat het langzame rock is. Soms dus tergend langzaam. Maar daar moet je van houden.

3,5* voor deze groningse toppers

Mooie muziek. Vooral Turn Over vind ik heel mooi.

Ik heb ze een keer live gezien. Ik dacht als voorprogramma van Aereogramme. Toen vond ik ze wat tegenvallen. En dat was idd. in 2003.

Rondzwemmend in de muzikale zee van de Nederlandse band Audiotransparent, afkomstig uit het historische Groningen en actief tussen de jaren 1995 en 2018, ontvouwt zich op het gelijknamige album een auditief landschap getekend door de serene traagheid van slowcore. Dit genre, dat zich kenmerkt door zijn bedachtzame tempo, daagt de luisteraar uit niet weg te dromen maar juist intens betrokken te blijven. Het is in deze delicate balans waarin de magie van Audiotransparent schuilt.

Met "Turn Over" als poortwachter van het album, wordt de luisteraar binnengeleid in een wereld waar tijd lijkt te vertragen. De vocale harmonieën, hemels als ze zijn, grijpen de aandacht vast en weigeren deze los te laten. Voortbewegend naar "Lowhigh", merken we een subtiele versnelling, hoewel de melodie verlangt naar een scherpere definitie.

"Nothing All Around" verrijkt het muzikale spectrum bij vlagen met een elegante tweestemmigheid, een aspect dat smeekt om meer aanwezigheid. "Two Sides" injecteert vervolgens een dosis vitaliteit met zijn energieke composities en een korte gitaarsolo die de luisteraar meeneemt op een meeslepende reis. Contrasterend hiermee, brengt "Jusq’ici Tout va Bien" een kalmerende halt, spelend met de dynamiek van rust en beweging.

"Cross A River" onthult een zekere uitbundigheid, niet zozeer in tempo maar wel in de volheid van geluid en harmonieuze zang. "Somewhere North" fluistert met subtiele snaren en strijkers, een narratief van serene schoonheid. "Memory Lane" nodigt uit tot contemplatie, langzaam ontvouwend maar met een onmiskenbare helderheid.

Het nummer "Your God" openbaart zich met de meest betoverende melodie van het album, ingeleid door een sfeervolle introductie en afgesloten met een outro vol hartstocht. En dan, "Fin", een stuk dat zich nestelt als een van mijn persoonlijke favorieten, waarbij de strijkers wederom een prominente rol spelen in het weven van dit auditieve tapijt.

Audiotransparent slaagt erin de luisteraar te omarmen met een muzikale omhelzing die zowel intiem als expansief is. Door het vakkundig balanceren tussen sereniteit en dynamiek, heeft de band een onuitwisbare indruk achtergelaten in het landschap van de Nederlandse muziek. Hun album is niet slechts een verzameling van klanken, maar een uitnodiging tot een diepgaande, emotionele reis. Een reis die, eens begonnen, moeilijk is te verlaten.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl