Delbert McClinton - One of the Fortunate Few (1997)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Country / Blues
Label: Rising Tide
-
Old Weakness (Coming on Strong) (2:56)
-
Leap of Faith (3:37)
-
Somebody to Love You (4:32)
-
Sending Me Angels (3:45)
-
Too Much Stuff (4:15)
-
Monkey Around (3:10)
-
Lie No Better (4:27)
-
You Were Never Mine (4:02)
-
Better Off with the Blues (4:06)
-
Best of Me (3:15)
0
geplaatst: 2 juni 2023, 11:35 uur
Niet slecht, maar niet helemaal mijn kopje thee. Voor de americana liefhebber.
3
geplaatst: 13 juni 2025, 02:29 uur
de inmiddels 84-jarige Delbert McClinton maakte aan het begin van zijn carrière 2 country/soul albums met de eveneens uit Texas afkomstige Glen Clark, waarna hij in 1975 debuteerde met zijn solo album "Victim of Life's Circumstances". de man heeft zelf nooit grote hits gehad, hoewel Emmylou Harris ooit een nummer 1 country hit scoorde met zijn "Two More Bottles of Wine", wisselde vaak van label en staat bekend als een ras performer waarbij hij met zijn band vele jaren het Amerikaanse clubcircuit inclusief "roadhouses" plat speelde.
op dit album staat zijn vertrouwde mix van blues, country, r&b, rock en soul gezongen met zijn expressieve, krachtige stem. een keur aan gast vocalisten ondersteunen zijn zang o.a. Bekka Bramlett, Mavis Staples, Vince Gill, wijlen John Prine, Lyle Lovett en Patty Loveless. ook onder de gast muzikanten bevinden zich veel zwaargewichten, waaronder Reese Wynans (piano), Benmont Tench (Hammond B3), B.B. King (electric guitar), Hutch Hutchinson (bass), Jim Horn (alto flute, baritone sax, trumpet) en Jim Keltner (drums). het kenmerkende mondharmonicaspel van Delbert McClinton zelf ontbreekt uiteraard niet.
7 eigen nummers waarvan de meeste co-written met gitarist/producer Gary Nicholson, 2 co-written nummers van laatstgenoemde plus een fraaie cover, de ballad "Sending Me Angels" (Jerry Lynn Williams/Frankie Miller) met een fraaie slide gitaar van Lee Roy Parnell, dat samen met de andere ballads "You Were Never Mine" en "Better Off with the Blues" tot de hoogtepunten behoort.
van de up-tempo nummers steken het funky "Old Weakness", "Leap of Faith" met een uit duizenden herkenbare gitaarsolo van B.B. King en de mid-tempo ballad "Somebody to Love You" met zang van Mavis Staples en Bekka Bramlett boven de rest uit.
het tekstueel grappige "Too Much Stuff" waarop hij de lead vocalen deelt met John Prine en Lyle Lovett wil niet beklijven, net zomin als de doorsnee rockers "Monkey Around" en "Lie No Better".
Delbert McClinton is meerdere keren voor optredens in Nederland geweest, waaronder een concert in de HMH. helaas nooit mogen bijwonen, want de man was "live" op zijn best. het ligt niet voor de hand dat hij ooit nog Europa zal aandoen.
Album werd geproduceerd door Gary Nicholson, Emory Gordy Jr. & Delbert McClinton
Recorded at Sound Emporium, Nashville, Tennessee
op dit album staat zijn vertrouwde mix van blues, country, r&b, rock en soul gezongen met zijn expressieve, krachtige stem. een keur aan gast vocalisten ondersteunen zijn zang o.a. Bekka Bramlett, Mavis Staples, Vince Gill, wijlen John Prine, Lyle Lovett en Patty Loveless. ook onder de gast muzikanten bevinden zich veel zwaargewichten, waaronder Reese Wynans (piano), Benmont Tench (Hammond B3), B.B. King (electric guitar), Hutch Hutchinson (bass), Jim Horn (alto flute, baritone sax, trumpet) en Jim Keltner (drums). het kenmerkende mondharmonicaspel van Delbert McClinton zelf ontbreekt uiteraard niet.
7 eigen nummers waarvan de meeste co-written met gitarist/producer Gary Nicholson, 2 co-written nummers van laatstgenoemde plus een fraaie cover, de ballad "Sending Me Angels" (Jerry Lynn Williams/Frankie Miller) met een fraaie slide gitaar van Lee Roy Parnell, dat samen met de andere ballads "You Were Never Mine" en "Better Off with the Blues" tot de hoogtepunten behoort.
van de up-tempo nummers steken het funky "Old Weakness", "Leap of Faith" met een uit duizenden herkenbare gitaarsolo van B.B. King en de mid-tempo ballad "Somebody to Love You" met zang van Mavis Staples en Bekka Bramlett boven de rest uit.
het tekstueel grappige "Too Much Stuff" waarop hij de lead vocalen deelt met John Prine en Lyle Lovett wil niet beklijven, net zomin als de doorsnee rockers "Monkey Around" en "Lie No Better".
Delbert McClinton is meerdere keren voor optredens in Nederland geweest, waaronder een concert in de HMH. helaas nooit mogen bijwonen, want de man was "live" op zijn best. het ligt niet voor de hand dat hij ooit nog Europa zal aandoen.
Album werd geproduceerd door Gary Nicholson, Emory Gordy Jr. & Delbert McClinton
Recorded at Sound Emporium, Nashville, Tennessee
* denotes required fields.
* denotes required fields.