Harry van Lier - DiGaHole (2014)
mijn stem
2 stemmen
Nederland
Roots / Blues
Uitgebracht in eigen beheer
-
Birds Are (2:55)
-
Live For (2:56)
-
Love Me Now (4:26)
-
This Night Is Far Too Long (3:14)
-
Love Device (4:00)
-
Love Thing (3:36)
-
Digahole (2:19)
-
Dream On (3:22)
-
Roses Out of Spain (2:17)
-
Nodevillivedon (4:08)
-
Not the End (2:42)
0
geplaatst: 15 januari 2025, 10:08 uur
Nooit van deze Nederlandse muzikant gehoord, die na zijn vijftigste pas zijn eerste album uitgeeft. In het Groningse is hij wel bekend, heeft gespeeld met AA and the Doctors (hoewel ik ook niets ken van deze groep).
Maar Harry van Lier is dus geen totaal onbekende. Dit debuut album is een mooi, redelijk intiem bluesy album. Hij heeft goede mede muzikanten rond zich heen verzameld, alle nummers zijn door Harry zelf geschreven.
Waar lijkt het een beetje op, moeilijk te duiden. Qua zang komt direct Lou Reed naar boven bij mij, dezelfde toon, dezelfde manier. Muzikaal is het echter anders, blues, maar ook wat ruige country, sommigen noemen dan weer Johnny Cash. Dat vind ik zelf wat minder passen.
Hanneke Kappen zingt mee op een heel aantal nummers en die ken ik dan weer wel van haar radio programma's uit de jaren 80 en ook van de band White Honey (ook uit Groningen). Die band was redelijk ruig, maar ook Hanneke is intussen ouder geworden en haar zang past mooi op dit redelijk intieme album.
Er zijn 2 nummers met enkel begeleiding op een harmonium, die vind ik toch wel erg mooi en speciaal.
Een eerste indruk, redelijk album, wat on Nederlands. Het pakt mij nog niet helemaal, terwijl de ingrediënten wel aanwezig zijn daarvoor.
Ik begin met 3,5 ster. Wie weet dat het nog omhoog gaat.
Maar Harry van Lier is dus geen totaal onbekende. Dit debuut album is een mooi, redelijk intiem bluesy album. Hij heeft goede mede muzikanten rond zich heen verzameld, alle nummers zijn door Harry zelf geschreven.
Waar lijkt het een beetje op, moeilijk te duiden. Qua zang komt direct Lou Reed naar boven bij mij, dezelfde toon, dezelfde manier. Muzikaal is het echter anders, blues, maar ook wat ruige country, sommigen noemen dan weer Johnny Cash. Dat vind ik zelf wat minder passen.
Hanneke Kappen zingt mee op een heel aantal nummers en die ken ik dan weer wel van haar radio programma's uit de jaren 80 en ook van de band White Honey (ook uit Groningen). Die band was redelijk ruig, maar ook Hanneke is intussen ouder geworden en haar zang past mooi op dit redelijk intieme album.
Er zijn 2 nummers met enkel begeleiding op een harmonium, die vind ik toch wel erg mooi en speciaal.
Een eerste indruk, redelijk album, wat on Nederlands. Het pakt mij nog niet helemaal, terwijl de ingrediënten wel aanwezig zijn daarvoor.
Ik begin met 3,5 ster. Wie weet dat het nog omhoog gaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.