Rygar - Sonorous (2020)

Acht jaar duurde het, maar in 2020 bracht Michiel van der Kuy, dit keer zonder de samenwerking van Rob van Eijk, eindelijk een vervolg uit op het geweldige Modulation, wat ik nog steeds beschouw als één van de beste spacesynth-releases van de afgelopen tien jaar.

Michiel van der Kuy wordt als één van de grondleggers van het spacesynth-genre beschouwd, een afsplitsing van de Italo Dance-stroming, ook wel synthdance genoemd. Het is een stijl die vooral populair was in de jaren '80, maar anno nu wordt ook deze stijl van muziek weer als een trend beschouwd, mede door de opleving van jaren '80-stijl pop, waar ook een genre als synthwave, wat ook behoorlijk aan populariteit heeft gewonnen, flink op meelift.

Sonorous laat de compositorische kwaliteiten van Van der Kuy duidelijk horen. Zijn voorliefde voor klassieke muziek bijvoorbeeld en dan met name voor Chopin, het grote muzikale voorbeeld van Van der Kuy, komt vooral tot uiting in het nummer "Sonic Travellers", wat werkelijk een parel is op spacesynth-gebied. Dynamisch en met gevoel voor mooie, maar ook flitsende thema's waar duidelijk Van der Kuy's gevoel voor klassieke muziek naar voren komt, dendert dit nummer aan me voorbij. Het is dan ook dé perfecte opener van een geweldig album, waarmee Van der Kuy ook in zijn eentje laat horen, dat hij een project als Rygar prima alleen aankan. Overigens is Rygar Van der Kuy's persoonlijke spacesynth-project; de naam is afgeleidt van het gelijknamige computerspel uit de jaren '80. Het moge duidelijk zijn wat Van der Kuy's favoriete game is...

Maar Sonorous biedt meer. Het is een voor spacesynth-begrippen ongelooflijk gedreven album te noemen: het tempo zit er goed in en het ene na het andere enthousiaste nummer raast voorbij.
Niet elke track is even interessant te noemen. Her en der zit een vuller verstopt, wat niet helemaal valt te voorkomen bij spacesynth, maar deze zijn overduidelijk in de minderheid.
Ook de herhaling ligt op de loer; zo valt niet te ontkennen dat bepaalde nummers wel heel erg verwijzen naar Van der Kuy's bekendste spacesynth-project Laserdance. Een nummer als "Cosmic Missile" doet namelijk heel erg denken aan het nummer "Fear" van Laserdance's Future Generation-album.
Maar daar staan tegenover weer het gedurfde titelnummer, wat zorgt voor dat beetje extra veelzijdigheid. Het is een nummer wat meer de grenzen opzoekt en zelf hoor ik op een opvallende manier hoe een band als Kraftwerk duidelijk naar voren komt qua stijl. Daarbij voegen de vocalen in dit nummer iets opvallends toe.
Ook de langere versie van "The Mind of the Universe" voegt zeker wat toe en is als afsluiter perfect. Het is zelfs de versie die het gelijknamige originele nummer volledig doet verbleken, omdat deze versie nog veel dynamischer en vlotter klinkt.
Andere toppers zijn de 2020 remix-versie van "Moon Machine", wat van oorsprong een exclusief Laserdance-nummer is, het vrolijke en zeer catchy "Starman" en het bijna episch klinkende (mede door de speelduur) "Galactic Prosecutors".

Concreet is Sonorous een échte aanrader op spacesynth-gebied. Wie houdt van deze stijl, moet dit album dan ook zeker geluisterd hebben. Het is zelfs één van Van der Kuy's betere producties en is zelfs een beter album te noemen dan de twee meest recente albums van Laserdance, sinds hun comeback.
Sonorous is dan ook een topper en als opvolger van Modulation zeer geslaagd te noemen. Een moderne spacesynth-klassieker? Weet je wat...wat mij betreft wel !