Ik geloof dat ik met de release van deze vijf liedjes bij elkaar definitief een hekel heb gekregen aan EP's. Het zijn natuurlijk de nodige teasers voordat het echte werk in de vorm van een album gedropt wordt. Stiekem had ik van Duncan een jaar na zijn overwinning op het Songfestival ook wel wat meer verwacht dan vijf liedjes, waarvan we er op voorhand al twee kenden. 'Arcade' en 'Love Don't Hate It' zijn sowieso de sterkste songs van het hele setje, met 'Someone Else' op een derde plek. Dat nummer klinkt erg radiovriendelijk en heeft een lekkere spanningsboog naar het refrein toe. Alleen mis je halverwege het liedje een beetje sensatie en lijkt het alsof de zanger qua productie niet echt durft uit te pakken. 'Beautiful' en 'Yet' zijn twee vrij ingetogen liedjes en kabbelen rustig voort, maar geen eigenlijk niet ergens heen. Voor een heel album mag Duncan naar mijn mening dus echt nog wel even aan de bak. En blijkbaar heeft hij daar dus zeeën van tijd voor nodig...
Check mijn volledige ep recensie hier:
Albumrecensie | Duncan Laurence - Worlds On Fire - nieuweplaat.nl