Lori McKenna - The Balladeer (2020)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lori McKenna - The Balladeer - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Lori McKenna - The Balladeer
Lori McKenna verkeert de afgelopen jaren in topvorm en ook haar elfde album The Balladeer is weer een album dat binnen de Amerikaanse rootsmuziek met de allerbesten mee kan

Lori McKenna schreef jarenlang de ene na de andere hit in Nashville, maar met haar eigen albums wilde het niet meer zo lukken. Met het in 2016 verschenen The Bird And The Rifle keerde de Amerikaanse singer-songwriter terug op het hoogste niveau en die vorm hield ze vast op het twee jaar geleden verschenen The Tree. Ook het wederom door topproducer Dave Cobb geproduceerde The Balladeer is weer een uitstekend album van Lori McKenna. Natuurlijk vanwege de geweldige songs, maar ook de instrumentatie, productie en prachtig doorleefd klinkende zang zijn van zeer hoog niveau. Topalbum weer van Lori McKenna.

De Amerikaanse singer-songwriter Lori McKenna kende ik lange tijd alleen van haar geweldige maar helaas wat ondergesneeuwde album Bittertown uit 2004. Sinds het 2016 verschenen The Bird And The Rifle, al het negende album van de singer-songwriter uit Stoughton, Massachusetts, krijgt ze echter eindelijk de aandacht die ze als singer-songwriter verdient en sindsdien ben ook ik bij de les.

The Bird And The Rifle hoorde bij de mooiste albums van 2016, terwijl opvolger The Tree een plekje in de jaarlijstjes van 2018 verdiende. Beide albums werden terecht overladen met superlatieven en prijzen en die haalde Lori McKenna ook nog eens binnen met de songs die ze schreef voor een bijzonder indrukwekkende waslijst met muzikanten die er toe doen in de Amerikaanse folk- en country scene.

Twee jaar na The Tree is er The Balladeer en ook dit is weer een geweldig album van Lori McKenna. Op haar elfde album kijkt Lori McKenna terug op haar leven als muzikant en als moeder. De in Stoughton, Massachusetts, geboren en getogen muzikante trouwde jong en kreeg maar liefst vijf kinderen. Haar drukke bestaan als moeder combineert Lori McKenna inmiddels al ruim 20 jaar met een leven als muzikant.

Ook voor haar nieuwe album toog ze weer naar Nashville, waar ook veel van haar eerdere albums werden opgenomen. In de hoofdstad van de Amerikaanse countrymuziek kreeg ze gezelschap van topproducer Dave Cobb, die ook tekende voor de productie van The Bird And The Rifle en The Tree. Dave Cobb heeft ook het nieuwe album van Lori McKenna weer voorzien van een mooie productie, waarin sober ingekleurde songs worden afgewisseld met net wat voller gearrangeerde songs. Het mooie en warme geluid kleurt perfect bij de mooie stem van Lori McKenna, die weer net wat meer emotie en doorleving laat horen in haar stem.

The Balladeer is in muzikaal opzicht misschien geen heel spannend album, maar de instrumentatie is steeds aangenaam en bijzonder trefzeker. Het is bovendien een instrumentatie die groeit wanneer je vaker naar het album luistert, want waar het in eerste instantie vooral aangenaam klinkt, hoor ik inmiddels steeds meer mooie accenten in het vakkundig geproduceerde geluid op het album, met een hoofdrol voor bijzonder fraai gitaarwerk van producer Dave Cobb zelf.

In vocaal opzicht maakt Lori McKenna ook dit keer indruk met een stem die meerdere kanten op kan en die altijd vol gevoel zit en hiernaast zijn er natuurlijk de uitstekende songs met vooral invloeden uit de folk en de country. Lori McKenna moet inmiddels worden geschaard onder de betere en de meest succesvolle songwriters in Nashville, maar ze heeft ook nog een aantal prima songs voor haar eigen album bewaard.

Het zijn songs die lekker in het gehoor liggen, maar die ook over het vermogen beschikken om de luisteraar te raken. The Balladeer is een album dat fraai terugkijkt op een leven als muzikant, vrouw en moeder. Natuurlijk is er af en toe een vleugje melancholie, maar over het algemeen genomen is het een positief album, wat in het hoogseizoen van de breakup albums ook wel eens prettig is. The Balladeer is het derde album op rij dat Lori McKenna heeft gemaakt met Dave Cobb en het is ook het derde uitstekende album op rij van de Amerikaanse singer-songwriter. Erwin Zijleman

Lori McKenna zet de lijn door van haar vorige albums The Bird & the Rifle en The Tree. Het is het bekende recept, maar desondanks weer prachtig en intiem vormgegeven. De stem van McKenna is naar mijn mening uniek in het huidige folkgenre en alleen daarom al kijk ik elke keer weer reikhalzend uit naar een nieuwe plaat.

Na jarenlang in de perifere zones van mijn digitale muziekcollectie te vertoeven heb ik haar eindelijk écht ontdekt. Bij Numbered Doors is het kwartje gevallen. En dan merk je, rustig fietsend door haar volledige oeuvre, dat ze gewoon altijd kwaliteit brengt. Dit album is er gewoon ook 'boenk' op: de stem, de verhalen, de instrumentatie; alles klopt. En dan bedoel ik ook echt alle nummers.
Dé perfecte match tussen pop en folk mijns inziens. Hoedje af mevrouw McKenna.

En dan werp je een blik op het aantal stemmen hier op mume: zonde!