The Organization - The Organization (1993)

The Organization was in 1991 het vervolg op Death Angel.
Zanger Mark Osegueda ging studeren en het resterende viertal nam tussen '93 en '95 twee weinig succesvolle platen op. Rob Cavestany was de leadzanger en werd hierbij goed ondersteund door de (achtergrond) zang van Andy Galeon. Gus Pepa beperkte zich tot zijn gitaar en na het vertrek van Dennis Pepa (volgens de wiki ook achtergrondzanger) werd de band in '95 opgedoekt.
Muzikaal gezien ligt The Organization sterk in het verlengde van Act III.
Hier nog verder van de thrash-roots verwijderd en dichter bij de funk metal.
Je krijgt op de cd wat toegevoegde muziekanten te horen die een bijdrage leveren op saxofoon, conga's, percussie, cello en viool. Zo is het nummer Lift van een scheurende alt sax voorzien ipv. gitaarsolo's. Ook zijn er wat semi-ballads te vinden op het album. Withdrawal is instrumentaal.

Het muzikaal talent is er, talent hebben ze in overvloed maar ik mis een betere zanger dan Rob Cavestany. Ik heb een versie uit 1994 van Bullet Proof Records met vier extra nummers:
11. Lift [Live] (3:58)
12. Free Burning [Live] (4:48)
13. I Need To Know [Live] (2:13)
14. Wonder [Demo] (05:28)
Correctie ingediend.

Ik blijf hoe dan ook fan van deze jongens. Jammer dat rr niks meer vam hun te horen is.
Ben al jaren op zoek naar hun 2de album: Razor

Savor the Flavor bedoelde ik eigenlijk

The O stonden destijds ook nog op Dynamo open Air (nog op de schaatsbaan, '91?), Groots aangekondigd maar niet erg warm onthaalt. Toch wel aardig album.

Een voortzetting van Death Angel maar dan zonder zanger Mark Osegueda. Hij wordt node gemist, Rob Cavestany doet zijn uiterste best maar komt toch wat tekort. Dan de muziek, die is swingend, veel minder trash dan Death Angel en er wordt door de heren geput uit het funkmetal genre wat destijds kortstondig een beetje hip was. De plaat klinkt haast vrolijk er wordt vrijelijk gemusiceerd en de riffs vliegen je om de oren. Kwalitatief gezien zeker geen klassieker maar met Free Burning, Lift, Wonder en het heerlijke Withdrawal laten de mannen horen dat er potentie in deze band zat. De opvolger was een stuk minder, Death Angel werd na enige tijd weer heropgericht en the Organization stierf een zachte dood.

Het is zo lang geleden dat ik dit album hoorde dat ik vergeten was dat dit eigenlijk best een aardig album is. 4/5de van Death Angel ging als The Organization verder op de koers die met Act III al werd aangekondigd. Minder thrash, meer melodie en meer schwung in de muziek. Alleen op het instrumentale nummer Withdrawal is de band de ontwenningsverschijnselen niet de baas en vervallen de heren enigszins in de oude thrash-gewoonten.

Muzikaal is het gebodene best sterk, maar de zang van Rob Cavestany is de zwakke schakel. Hij mist kracht in zijn stem en zingt regelmatig onzuiver. Tijdens de rustiger nummer komt hij beter weg met zijn stem.