Becca Mancari - The Greatest Part (2020)

Soms heb je van die albums die je voor het eerst hoort op precies het goede moment. Dit is er dus zo eentje, 30 graden buiten en Becca Mancari klinkt voor het eerst uit de speakers. Heerlijke indiepop met een scheut rock, hier en daar electronische klanken en uiteraard de prettige stem van Becca. Typisch muziek om te draaien op een lome zomermiddag/avond zoals deze.

Het zijn zeker geen standaard nummers, heerlijke wendingen soms, het tweeluik Stay True / Lonely Boy is favoriet momenteel, ken niet veel nrs die hierop lijken, heel erg in de verte moest ik even denken aan Marianne Faithfull's The Ballad of Lucy Jordan, maar dat komt meer door het intro. De afsluiter Forgiveness is een prachtig folkliedje, ze kan met meerdere genres uit de voeten dus.

Conclusie: een album wat nog veel gaat gedraaid worden en zoals Becca op de hoes zijn we klaar voor de zomer.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Becca Mancari - The Greatest Part - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Becca Mancari - The Greatest Part
De Amerikaanse singer-songwriter Becca Mancari verwerkt het nodige leed uit haar jeugd op een album met een vleugje melancholie, maar uiteindelijk toch ook flink wat zonnestralen

Ik had The Greatest Part van Becca Mancari al omarmd als de volgende soundtrack van een mooier zomer, toen ik door kreeg dat er ook wel wat donkere wolken voorbij komen op dit album. Becca Mancari leek een paar jaar geleden nog voorbestemd voor een carrière binnen de rootsmuziek, maar kiest op The Greatest Part toch vooral voor pop en rock. Mooie subtiele gitaarlijnen worden gecombineerd met uitbundigere synths ritmes. Het combineert prachtig met de heldere en warme stem van Becca Mancari, die de songs stuk voor stuk makkelijk naar haar hand zet. Haar debuut overtuigde me maar ten dele, maar album nummer twee is een voltreffer.

Becca Mancari heeft Ierse, Italiaanse en Puerto Ricaanse wortels en groeide op in een strenge of zelfs fundamentalistische christelijke gemeenschap op Staten Island, New York, die haar seksuele geaardheid niet accepteerde. Ze verliet Staten Island daarom al op jonge leeftijd en kwam via onder andere Arizona, Florida en India terecht in Nashville, Tennessee, waar ze in 2017 haar debuut Good Woman opnam.

Het was een debuut dat bol stond van de belofte en de potentie, maar het was ook een album dat moest concurreren met stapels andere albums uit de hoofdstad van de countrymuziek, waarvan Becca Mancari ook nog eens de grenzen opzocht. Good Woman kreeg daardoor helaas niet de waardering die het album verdiende.

Door al het reizen en haar snelle start in de muziek kwam de Amerikaanse singer-songwriter nooit echt toe aan het verwerken van alle frustraties en trauma’s uit haar jeugd, maar daar heeft ze de afgelopen jaren alsnog de tijd voor genomen. Het vindt zijn weerslag op haar tweede album The Greatest Part, dat deze week is verschenen.

Op basis van het bovenstaande had ik eerlijk gezegd een donker album vol melancholie verwacht, maar dat is The Greatest Part maar zeer ten dele. Laat het tweede album van Becca Mancari uit de speakers komen en de zon gaat schijnen. Natuurlijk heeft de jonge singer-songwriter de nodige ellende moeten verwerken, maar die ligt nu achter haar, al drijft er af en toe nog wel eens een donkere wolk voorbij op het album.

Waar haar debuut drie jaar geleden in essentie nog wel een rootsalbum was, kan ik The Greatest Part met geen mogelijkheid in dit hokje duwen. Becca Mancari woont nog steeds in Nashville, maar heeft de rootsmuziek achter zich gelaten. The Greatest Part is een album vol pop en rock en het is pop en rock van het lome en zonnige soort met af en toe een vleugje melancholie.

Het album opent met onderkoelde synths en een fraaie gitaarriff, maar Becca Mancari blijkt al snel niet de zoveelste jonge vrouwelijke singer-songwriter die het indie-rock segment onveilig komt maken. Wanneer speelse ritmes hun intrede doen, laten ook de synths de zon langzaam maar zeker schijnen en de zonnestralen worden nog uitbundiger wanneer Becca Mancari begint te zingen.

Zeker wanneer de gitaren domineren is de muziek van de singer-songwriter nog niet eens zo heel ver verwijderd van die van Phoebe Bridgers en haar soortgenoten, maar met name de ritmes en de synths maken haar muziek lichtvoetiger en ook de heldere stem van Becca Mancari heeft iets lichtvoetigs. Het wordt allemaal nog wat zonniger en zomerser wanneer The Greatest Part funky ritmes toevoegt en het in muzikaal opzicht nog net wat zwoeler en zoeter mag.

Het bovenstaande suggereert misschien dat Becca Mancari een lichtvoetig popalbum heeft gemaakt, maar dat is The Greatest Part ook weer niet. De Amerikaanse muzikante schuwt de aanstekelijke klanken zeker niet, maar zorgt er ook voor dat haar songs spannend zijn, bijvoorbeeld door haar songs op bijzondere wijze in te kleuren en veel contrast aan te brengen tussen met name de gitaren en de synths. Ook in productioneel opzicht is The Greatest Part een fraai album, wat de verdienste is van Paramore drummer Zac Farro.

Dat Becca Mancari de rootsmuziek nog niet is vergeten blijkt pas in de fraaie grotendeels akoestische slottrack Forgiveness, die pas aan het eind wordt voorzien van elektronische klanken. Een zeer aangenaam, maar ook bijzonder album. Erwin Zijleman

‘Hunter’ had geschreven kunnen zijn door Rozi Plain. En dat is geen diskwalificatie. Ga het album maar eens beluisteren.

De jonge veelbelovende singer-songwriter Becca Mancari verhuist van de wereldstad New York naar Tennessee om zich in Nashville te vestigen, dicht bij het mekka van de folky country muziek. Good Woman is een bijna christelijk overtuigend droomdebuut, waarmee ze zichzelf neerzet als de eerstvolgende talentvolle grote belofte in dit genre. Vanuit dat uitgangspunt gaat ze op zoek naar haar eigenlijke roots en bezieling, wat niet alleen met The Greatest Part een totaal andere plaat oplevert, ook haar onverwerkte privé trauma’s komen hierbij overduidelijk aan bod.

De herkomst van haar oorspronkelijke bestaan is een hobbelige stroeve weg, waarbij de pijn voelbaar is. Blijkbaar is dit het grote omslagpunt in haar leven geweest. De levendige opgewekte klanken van haar debuut verstillen in de deprimerende treurnis van het vertwijfelende maar zo sterke persoonlijke vervolg in The Greatest Part. Het sleutelnummer hierbij is First Time, waarbij de afkeuring van haar vader centraal staat als ze hem mededeelt dat ze niet op mannen maar op vrouwen valt. In de gelovige Italiaanse katholieke gemeenschap waar ze in opgroeit staat dit zowat gelijk aan verraad. Het op en top vrouwelijke I’m Sorry haakt hier later nog op in. Ze zoekt hierbij vergeving omdat ze niet aan het verwachtingspatroon wil en kan voldoen. Met de heerlijke hoge uithalen roept ze een Kate Bush achtige mystiek op.

Bij Hunter wordt er nog geflirt met de scherpe rockgitaren en neemt Becca Mancari de rol van strijdbare krachtvrouw op zich. Een gigantisch groot contrast met het zwaarmoedige First Time waarbij ze op dromerige melancholische wijze haar afwijzing bezingt. Het uptempo Like This laat Becca van haar meest toegankelijke discokant horen. De meerwaarde zit hem hierbij in de funky basislijnen en de heerlijke solerende gitaarriffs. Lonely Boy voegt repeterende elektrobeats samen met ondergaande zon prairie gitaarspel, waarbij heel eventjes die link met Good Woman aanwezig is. De onverwachte switch naar het ritmische swingende vervolg is eventjes wennen, maar valt eigenlijk verbazend lekker uit. Het is mooi hoe ze al mijmerend steeds meer teruggrijpt naar die eersteling.

Thematisch komt diezelfde eenzaamheid terug in het langzaam slepende Stay With Me, het zwaarmoedige instrumentale einde van Knew en het dwarse luisterliedje Forgiveness waarbij de hunkering naar het veilige nostalgische verleden weer naar boven komt. Echter zonder die innerlijke familaire strijd en de vraag om acceptatie die niet beantwoord wordt. Het is niet vreemd dat Tear Us Apart ook dat gevoel oproept, wetende dat deze track al klaar was voordat Good Woman verscheen. Het vervreemdende tussenstuk en het rommelige einde laat wel horen waarom deze niet op die plaat terecht is gekomen. Schijnbaar lukte het toen al niet om het pakkend af te ronden, en is ze daar ondertussen ook niet meer in geslaagd.

The Greatest Part is een reisverslag door het leven waarbij belangrijke passages een berustende plek opeisen. Bedoeld als verwerkingsplaat, maar in de praktijk blijkt dat Becca Mancari zich nog vooraan in het inleidende rouwproces bevind. Een drastisch keerpunt ten opzichte van het debuut, hopelijk geeft het de zangeres wel genoeg bezinning en rust.

Becca Mancari - The Greatest Part | Pop | Written in Music - writteninmusic.com