Minder Metal / Industrial Rock en een meer prominente rol voor de synths dan wat ik gewend ben op een Killing Joke album te horen uit recente jaren (zeg maar vanaf Absolute Dissent).
Het titelnummer klinkt met de stem van Jaz als een minder zwaar nummer van zijn eigen Killing Joke.
Sunset in the West opent met Proggy / Ambient synths, halverwege komen daar Metal gitaren bij maar zonder de stem van Jaz is het een stuk minder boeiend dan de opener. Er lijkt wel een mandoline gebruikt te zijn voor zoetige accenten als contrast tegenover de gitaren.
Ook de afsluiter
Transhuman World klinkt als een b-kantje van Killing Joke zo ten tijde van hun 'comeback' album
Killing Joke (2003) alleen klinkt dit meer als Metal. Wel weer fijn om Jaz hierop te horen.
Het titelnummer
Party in the Chaos bevalt het meest.
Deze EP mist een beetje een rafelrandje... iets te veel binnen de lijntjes.